# Głos Migranta (wnioskodawca) | pismo wnioskodawcy | 11.08.2026
# Skarga (art. 227 KPA) na przewlekłość postępowań legalizacyjnych Wojewody Śląskiego i wniosek o nadzór (ePUAP) (opublikowane bez okoliczności osobistych autora)
# źródło tekstu: OCR opublikowanej (zanonimizowanej) wersji
# dokument: https://glos-migranta.eu/dokumenty/gm-11-mswia-2026-08-11.pdf

Skarga (art. 227 k.p.a.) na przewlekłość postępowań legalizacyjnych
prowadzonych przez Wojewodę Śląskiego oraz wniosek o działania
nadzorcze
10 sierpnia 2026 r.

[imię i nazwisko usunięte]
[adres usunięty]
[adres usunięty]
e-mail: [e-mail usunięty], tel. [telefon usunięty]
adres do doręczeń elektronicznych: [ADE usunięty]

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
ul. Stefana Batorego 5, 02-591 Warszawa

Dotyczy: skarga w trybie art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego na organizację i
terminowość postępowań legalizacyjnych prowadzonych przez Wojewodę Śląskiego oraz wniosek o podjęcie
działań nadzorczych

Szanowni Państwo,

wnoszę – na podstawie art. 227 w zw. z art. 229 pkt 2 k.p.a. – skargę na działalność Wojewody Śląskiego w
zakresie postępowań pobytowych i wnoszę o działania nadzorcze Ministerstwa wobec wojewodów.

Stan faktyczny:
1. Według tabeli załączonej do odpowiedzi MSWiA na interpelację nr 18089 (stan na 6 lipca 2026 r.) średni
czas postępowań pobytowych pogorszył się względem 2023 r. w 15 z 16 województw: w Śląskim Urzędzie
Wojewódzkim w Katowicach wzrósł z 427 dni (2023) przez 637 (2025) do 658 dni, w Mazowieckim ze 153 do
394 dni; poprawę odnotowało wyłącznie województwo dolnośląskie – podczas gdy art. 11 ust. 1 dyrektywy
(UE) 2021/1883 wymaga wydania decyzji w sprawie Niebieskiej Karty UE w 90 dni.
2. Wobec obywateli Ukrainy specustawa pomocowa zawiesza bieg terminów do 4 marca 2027 r., co w
praktyce oznacza brak jakiegokolwiek terminu.
3. Od 27 kwietnia 2026 r. wnioski składa się wyłącznie elektronicznie przez MOS 2.0 – składanie jest dziś
dostępne, lecz decyzje nadal nie zapadają: dwuletnich zaległości papierowych nigdy nie zmigrowano do
systemu, a start MOS 2.0 (opóźniony o ok. dwa miesiące) przyniósł udokumentowane awarie techniczne i brak
ścieżki dostępu dla profesjonalnych pełnomocników, co Zastępca RPO sygnalizował prezesom NRA i KRRP w
maju–czerwcu 2026 r.
4. Zaświadczenie MOS o złożeniu wniosku nie jest honorowane przez służby graniczne innych państw strefy
Schengen – specjaliści w okresie oczekiwania nie mogą podróżować służbowo z pewnością prawną, co
paraliżuje pracę w międzynarodowych firmach.
5. Rzecznik Praw Obywatelskich od lat sygnalizuje MSWiA tę przewlekłość; w wystąpieniu z 1 czerwca 2026 r.
(XI.541.22.2025.DB) zapytał, czy resort pracuje nad rozwiązaniem legislacyjnym.
6. Projekt ustawy UD408 (MSWiA, lipiec 2026) przewiduje milczące załatwienie sprawy po 60 dniach – lecz
wyłącznie dla obywateli Australii, Japonii, Korei Południowej, USA i Wielkiej Brytanii; obywateli Ukrainy
pominięto.
7. Równolegle kolejne ustawy pogarszają sytuację właśnie pracujących podatników z państw trzecich: ustawa
z 24.04.2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 619), transponująca dyrektywę (UE) 2021/1883 z 18,5-miesięcznym
opóźnieniem, w art. 20 ust. 4 zatrzymała dotychczasowych posiadaczy Niebieskiej Karty UE w uchylonym
reżimie pełnej zmiany zezwolenia przy każdej zmianie pracodawcy, choć art. 15 dyrektywy dopuszcza po 12
miesiącach zatrudnienia co najwyżej notyfikację; ustawa z 20.03.2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 621, art. 2 i art. 32
ust. 1) czyni pracę na warunkach innych niż wpisane w zezwoleniu – nawet awans – nielegalnym
powierzeniem pracy z grzywną dla pracodawcy 3 000–50 000 zł (art. 84 ust. 1 i 13), a dla cudzoziemca z
ryzykiem grzywny co najmniej 1 000 zł (art. 84 ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 3 lit. c); ustawa z 12.09.2025 r. (Dz.U.
2025 poz. 1301) od 1.02.2026 r. odbiera świadczenie wychowawcze pracującemu rodzicowi-cudzoziemcowi
już po jednym miesiącu przerwy w zatrudnieniu, zwalniając z testu jedynie dzieci posiadające obywatelstwo
polskie lub orzeczenie o niepełnosprawności; ustawa z 23.01.2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 203) od 5.03.2026 r.
odbiera posiadaczom zwykłych zezwoleń na pobyt i pracę prawo do jednoosobowej działalności
gospodarczej; a art. 100d specustawy (mechanizm stosowany od 15.04.2022 r., obecnie do 4.03.2027 r.; art.
100c uchylony z dniem 5.03.2026 r.) wyłącza ponaglenie i skargę na bezczynność – jedyne prawne narzędzia
przeciw opisanej wyżej zwłoce.
8. Przyczyna przewlekłości jest udokumentowana w aktach samego rządu: OSR ustawy wprowadzającej
obowiązkowy MOS (druk sejmowy nr 1630) zawiera dziesięcioletnią tabelę skutków finansowych złożoną z
samych myślników oraz klauzulę, że koszty „nie będą stanowić podstawy do ubiegania się o dodatkowe
środki”; pisemne wnioski wojewodów o etaty odrzucono („Uwaga nie została uwzględniona”; kadry „leżą poza
zakresem przedmiotowego projektu ustawy”); ostatnie dedykowane etaty to 200 (2020) i 180 (2021) na cały
kraj; NIK (P/23/069) ustaliła, że nowo zatrudnianym oferowano 53–64% średniej krajowej, 41% naborów
kończyło się bez zatrudnienia kogokolwiek, najdłuższa sprawa trwała 2700 dni, a działania państwa były
„nieproporcjonalne do potrzeb i nieskuteczne”; według Sprawozdań Szefa Służby Cywilnej urzędy
wojewódzkie były w latach 2024–2025 na ostatnim miejscu w całej służbie cywilnej pod względem wzrostu
płac, a wzrost zatrudnienia przypisywano zespołom ds. orzekania o niepełnosprawności, nigdy wydziałom
spraw cudzoziemców; siedem odpowiedzi na interpelacje poselskie (nr 794, 3683, 3917, 10407, 11055,
12584, 18089) zbywa pytania o kadry tym samym skopiowanym akapitem o MOS; NSA orzekł (II OSK
2940/24, II OSK 1087/25), że organy „powinny były dostosować swoje zasoby organizacyjne i kadrowe”,
dalsze zaś przedłużanie zawieszenia terminów „mogło nastąpić z naruszeniem zasady proporcjonalności”.

9. To nie jest kryzys ostatnich miesięcy: już kontrola NIK z 2019 r. („Państwo niegotowe na cudzoziemców”,
lata 2014–2018) wykazała wzrost średniego czasu legalizacji z 64 dni (2014) do 206 dni (2018) i przypadki
ponad 3-letnie, wskazując te same przyczyny — braki kadrowe i niedofinansowanie; RPO interweniuje w tej
sprawie od 2018 r. Zdiagnozowany dekadę temu problem nie został naprawiony, lecz pogłębiony: 341 dni
średnio (X.2025, odpowiedź na interpelację nr 12584), 658 dni na Śląsku (6.07.2026).

Wynik obecnego systemu jest w pełni przewidywalny, a posiadacze Niebieskich Kart UE oraz zwykłych
zezwoleń na pobyt i pracę utknęli w tej kolejce już teraz.

Podkreślam przy tym rzecz zasadniczą: zapaść zdiagnozowana dekadę temu dotykała wszystkich
cudzoziemców, lecz ciężary dokładane od 2022 r. spadają na jedną, tę samą grupę narodową — zawieszone
terminy w sprawach pobytowych obywateli Ukrainy (art. 100d specustawy, do 4.03.2027 r.), wykluczenie ich z
milczącej zgody w UD408, najdłuższy ustawowy zegar zastrzeżony dla ich jedynej ścieżki wyjścia (180 dni dla
karty CUKR z art. 42l specustawy wobec 60 dni trybu ogólnego z art. 112a), świadczenie wychowawcze
warunkowane testem aktywności z wyłączeniem jedynie dzieci posiadających obywatelstwo polskie lub
orzeczenie o niepełnosprawności (Dz.U. 2025 poz. 1301), retrospektywna weryfikacja fotograficzna przez
Straż Graniczną i zasilanie danymi o przekroczeniach granicy wobec osób, które posiadały status UKR, oraz
prezydencki projekt karny wymierzony w symbole ich tożsamości narodowej (w komisji sejmowej od
17.07.2026 r.). Taka koncentracja obciążeń według obywatelstwa nie jest przypadkiem — jest wzorem, który
wymaga oceny w kategoriach dyskryminacji ze względu na narodowość.

Wnoszę o:
1) rozszerzenie – w toku prowadzonych w Ministerstwie prac nad projektem UD408 – instytucji milczącego
załatwienia sprawy (60 dni) na wszystkich obywateli państw trzecich, w tym obywateli Ukrainy i posiadaczy
Niebieskiej Karty UE;
2) zainicjowanie zakończenia bezterminowego zawieszenia biegu terminów w postępowaniach
legalizacyjnych, wynikającego ze specustawy pomocowej;
3) wydanie wojewodom wytycznych zapewniających dochowywanie 90-dniowego terminu z dyrektywy
2021/1883 w sprawach Niebieskiej Karty UE;
4) skontrolowanie organizacji pracy i obsady kadrowej wydziału spraw cudzoziemców Śląskiego Urzędu
Wojewódzkiego;
5) usunięcie wad systemu MOS 2.0 uniemożliwiających działanie profesjonalnych pełnomocników (art. 32
k.p.a.) oraz zapewnienie wojewodom dedykowanych etatów i środków na rozpatrywanie spraw – w miejsce
klauzuli o niefinansowaniu z OSR druku nr 1630;
6) zainicjowanie uchylenia art. 20 ust. 4 ustawy z 24.04.2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 619), tak aby notyfikacyjny
tryb zmiany pracodawcy (art. 134 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach) objął również dotychczasowych posiadaczy
Niebieskiej Karty UE;
7) poinformowanie mnie, jakie konkretne zmiany Ministerstwo wprowadzi i w jakim terminie – stosownie do art.
237 § 1 k.p.a. proszę o odpowiedź w ciągu miesiąca.

Państwo, które aspiruje do przewodzenia regionowi i przyciągania światowych talentów, nie może pozwolić,
by jego urzędy wydawały kartę pobytu przez dwa lata – dokument, który Niemcy wydają w kilka tygodni.
Naprawa tej praktyki to kwestia dobrego imienia Polski, jej rynku pracy i bazy podatkowej. Informuję, że
równoległe wystąpienia skierowałem do Rzecznika Praw Obywatelskich oraz do Komisji Europejskiej
(potwierdzenie SG-THEMIS z 10.08.2026 r.).

Uprzejmie przypominam, że zgodnie z art. 237 § 1 w zw. z art. 244 § 1 Kodeksu postępowania
administracyjnego skarga/wniosek powinny zostać załatwione bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu
miesiąca, a o sposobie załatwienia zawiadamia się wnoszącego (art. 238 § 1 KPA). Ufam, że odpowiedź
zostanie udzielona w terminie.

Z wyrazami szacunku
[imię i nazwisko usunięte]
[e-mail usunięty], tel. [telefon usunięty]
