# Głos Migranta (wnioskodawca) | pismo wnioskodawcy | 30.09.2026
# Pismo do sądu: stanowisko wobec odpowiedzi organu na skargę
# źródło tekstu: OCR opublikowanej (zanonimizowanej) wersji
# dokument: https://glos-migranta.eu/dokumenty/gm-409-duw-2026-09-30.pdf

Pismo strony skarżącej - stanowisko wobec odpowiedzi na skargę
(IV SAB/Wr 960/26)
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Wydział IV
ul. Świętego Mikołaja 78/79
50-126 Wrocław

Sygn. akt IV SAB/Wr 960/26

Skarżący: [imię i nazwisko usunięte], [adres usunięty], [adres usunięty]
adres elektroniczny (ePUAP): /[ePUAP usunięty]
Organ: Wojewoda Dolnośląski

PISMO SKARŻĄCEGO
stanowisko wobec odpowiedzi na skargę

Wojewoda Dolnośląski w odpowiedzi na skargę z 16 września 2026 r., której odpis Sąd doręczył mi przy
piśmie z 24 września 2026 r., wnosi o oddalenie skargi. Odpowiedź na skargę nosi znak
SOC-OP.1331.18.2026.MR; ten sam znak organ nadał swojemu pismu do mnie z 10 września 2026 r., dlatego
oba dokumenty oznaczam dalej datami. Podtrzymuję skargę i wnoszę o:

1. stwierdzenie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu mojego wniosku z 11
sierpnia 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej;

2. zobowiązanie organu na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do rozpoznania wniosku z 11 sierpnia 2026 r.
w zakresie punktu 5, co do którego organ nie udostępnił informacji ani nie wydał decyzji, w terminie 14 dni od
dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

3. ewentualnie - stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a
p.p.s.a.), o czym Sąd rozstrzyga z urzędu;

4. zasądzenie od organu na moją rzecz zwrotu kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis w
kwocie 100 zł (art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 1 p.p.s.a.).

Gdyby przed wydaniem wyroku organ udostępnił informację z punktu 5 wniosku albo wydał decyzję na
podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wnoszę o umorzenie postępowania
wyłącznie w zakresie wniosku z pkt 2, z rozstrzygnięciem o bezczynności (pkt 1 i 3) i o kosztach (pkt 4); por.
wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2016 r., I OSK 1698/16.

Uzasadnienie

I. Organ przyznaje, że do dnia wniesienia skargi wniosek nie był rozpoznawany

Odpowiedź na skargę potwierdza, że wniosek wpłynął 11 sierpnia 2026 r. o godz. 17:38 na adres info@duw.pl,
że 27 sierpnia 2026 r. wpłynęło przesłane za pośrednictwem e-Doręczeń wezwanie do udostępnienia
informacji objętej tym wnioskiem i że 2 września 2026 r. wpłynęła skarga. Organ wyjaśnia dalej: „Po
otrzymaniu przedmiotowej skargi Wojewoda Dolnośląski ustalił, że do dnia jej wpływu do urzędu, tj. 2 września
br. tutejszy organ otrzymał już od dnia 11 sierpnia 2026 r. sześć wniosków [imię i nazwisko usunięte] o
udostępnienie informacji publicznej oraz informację o doprecyzowaniu jednego z nich, przy czym omyłkowo
jeden z tych wniosków nie został przekazany do realizacji."

Jest to przyznanie, że do dnia wniesienia skargi wniosek nie był w organie rozpoznawany. Termin z art. 13 ust.
1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) upłynął 25 sierpnia 2026 r., a przy liczeniu od
następnego dnia roboczego po złożeniu wniosku - 26 sierpnia 2026 r. (skarga, pkt 3). Do dnia wniesienia
skargi organ nie udostępnił informacji, nie wydał decyzji ani nie powiadomił mnie o przedłużeniu terminu. Stan
bezczynności istniał więc w dniu wniesienia skargi, a ten dzień jest miarodajny dla oceny, czy organ dopuścił
się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały siedmiu
sędziów z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19 (wydanej na tle skargi na bezczynność w postępowaniu
administracyjnym), wskazał: „W tym miejscu należy podkreślić, że kontrolowany w wyniku skargi na
bezczynność stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi aktualny, nie zaś historyczny."

II. Pismo z 10 września 2026 r. zostało sporządzone po terminie i po wniesieniu skargi

Pismo organu z 10 września 2026 r. otrzymałem pocztą elektroniczną 11 września 2026 r. Zostało ono
sporządzone ponad dwa tygodnie po upływie terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i osiem dni po wniesieniu skargi.
Zawarte w nim warunkowe zawiadomienie, że „w przypadku wykazania szczególnej istotności żądanych
informacji dla interesu publicznego" zostaną one udostępnione do 9 października 2026 r., nie spełnia wymogu
art. 13 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym organ powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim
udostępni informację, „w tym terminie", tj. w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Po upływie tego
terminu nastąpiło również wezwanie do wykazania szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego.
Czynności te wyznaczają dalszy bieg sprawy, lecz nie zmieniają stanu istniejącego w dniu wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę organ nie uwzględnił skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., lecz wnosi o jej oddalenie.
Kwestia bezczynności pozostaje zatem do rozstrzygnięcia przez Sąd.

III. Stan sprawy na dzień sporządzenia niniejszego pisma

Co do punktów 1-4 wniosku organ oświadczył w piśmie z 10 września 2026 r., że nie prowadzi statystyk
umożliwiających udzielenie odpowiedzi w żądanym zakresie; oświadczenia tego nie kwestionuję w tym
postępowaniu. Co do punktu 5 (stan zatrudnienia) organ uznał część żądanej informacji za przetworzoną,
wezwał mnie do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego i do doprecyzowania tego punktu.
Odpowiedziałem pismem z 19 września 2026 r.: doprecyzowałem punkt 5, wskazując dwie liczby - liczbę osób
zatrudnionych w komórkach Urzędu właściwych do spraw cudzoziemców oraz liczbę pracowników
prowadzących postępowania o udzielenie zezwoleń na pobyt - według ewidencji kadrowej albo struktury
organizacyjnej, i przedstawiłem powody, dla których informacja ta ma szczególne znaczenie dla interesu
publicznego. Pismo to wysłałem jeden dzień po upływie siedmiodniowego terminu wskazanego w wezwaniu,
co w nim zaznaczyłem. Termin ten nie wynika z ustawy; jego upływ nie zwalnia organu z obowiązku
zakończenia sprawy udostępnieniem informacji albo decyzją wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Do dnia sporządzenia niniejszego pisma nie otrzymałem od organu ani informacji z punktu 5, ani decyzji.
Termin 9 października 2026 r. organ wyznaczył po upływie terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i nie usuwa on
bezczynności istniejącej w dniu wniesienia skargi. Wniosek z pkt 1 skargi (zobowiązanie organu) podtrzymuję
zatem w zakresie punktu 5 wniosku (pkt 2 niniejszego pisma). Nie wnoszę o ocenę kwalifikacji informacji z
punktu 5 jako przetworzonej; ta podlegałaby kontroli w sprawie ze skargi na decyzję.

IV. Liczba wniosków i obciążenie organu

Nie kwestionuję, że w okresie od 11 sierpnia do 2 września 2026 r. skierowałem do organu sześć wniosków.
Organ sam jednak wskazuje, że przyczyną nierozpoznania wniosku z 11 sierpnia 2026 r. było to, że
„omyłkowo" nie został on przekazany do realizacji; z odpowiedzi na skargę wynika, że pozostałe wnioski do
realizacji przekazano. Liczba wniosków nie jest więc przyczyną bezczynności w tej sprawie.

Poza liczbą moich wniosków odpowiedź nie podaje żadnych danych o ogólnej liczbie wniosków o
udostępnienie informacji publicznej wpływających do organu ani o nakładzie pracy potrzebnym na ich
rozpoznanie. Twierdzenie, że liczba ta „znacząco wzrosła", oraz ocena, że składanie wniosków „doprowadzi
wkrótce do paraliżu organu", nie są poparte danymi o obciążeniu organu. Ten sam wniosek, w identycznym
brzmieniu, skierowałem tego samego dnia do piętnastu urzędów wojewódzkich, a pozostałe urzędy w
większości podjęły w nim czynności w ustawowym terminie (skarga, pkt 5, oraz pisma Wojewody
Podkarpackiego i Wojewody Małopolskiego - załączniki nr 5 i 6 do skargi).

Brak odrębnej komórki do rozpatrywania wniosków o udostępnienie informacji publicznej jest kwestią
organizacji pracy urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z 25
sierpnia 2022 r., II SA/Wa 517/22 (skarga kasacyjna oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z
19 grudnia 2025 r., III OSK 2791/22), wydanym na tle decyzji o odmowie udostępnienia informacji uznanej za
przetworzoną, stwierdził - w części odnoszącej się do trudności kadrowych i organizacyjnych: „Ewentualne
trudności wewnętrzne organu, w tym problemy kadrowe oraz organizacyjne, nie mogą obciążać podmiotu
czyniącego użytek ze swojego prawa do informacji publicznej, gwarantowanego konstytucyjnie, a tym bardziej
przemawiać za przyjęciem, że żądaną informację należy zaliczyć do informacji publicznej przetworzonej."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w prawomocnym wyroku z 10 października 2023 r., II SAB/Ol
107/23, wskazał z kolei: „Jednocześnie podnieść należy, że obszerne uzasadnienie powodów odroczenia
terminu do udostępnienia informacji publicznej w odpowiedzi na skargę nie może konwalidować
nieprawidłowego postępowania organu przed wniesieniem skargi."

V. Cel wniosku

Organ przypisuje skardze stwierdzenie, że żądane informacje „mają służyć ustaleniu przez niego"
rzeczywistego czasu trwania postępowań; skarga (pkt 6) wskazuje natomiast, że informacja ta „jest zatem
jedyną drogą do ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie". Cel wniosku nie ma przy tym znaczenia,
ponieważ od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu
prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.).

VI. Okoliczność istotna dla oceny z art. 149 § 1a p.p.s.a.

Nie przypisuję organowi zamiaru; organ wskazuje na omyłkę. Proszę jednak o uwzględnienie przy ocenie z art.
149 § 1a p.p.s.a. następującej okoliczności. 27 sierpnia 2026 r. o godz. 8:16:58 organ odebrał na swój adres
do doręczeń elektronicznych moje wezwanie wraz z kopią wniosku i nagłówkami wysłanej wiadomości (dowód
otrzymania - załącznik nr 4 do skargi). Od tej chwili dysponował dokumentem wskazującym zarówno treść
wniosku, jak i upływ terminu do jego rozpoznania. Omyłkę ustalił jednak - jak sam podaje - dopiero po
otrzymaniu skargi, a pierwszą czynność w sprawie podjął pismem z 10 września 2026 r.

VII. Tryb rozpoznania i doręczenia

Nie sprzeciwiam się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 4 i
art. 120 p.p.s.a.). Niniejsze pismo wnoszę przez elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu i proszę o doręczanie
mi pism w tej sprawie na adres ePUAP /[ePUAP usunięty] (art. 74a § 1 p.p.s.a.).

Z poważaniem
[imię i nazwisko usunięte]
