# Głos Migranta (wnioskodawca) | pismo wnioskodawcy | 01.10.2026
# Odwołanie do MSWiA od decyzji odmownej (za pośrednictwem wojewody)
# źródło tekstu: OCR opublikowanej (zanonimizowanej) wersji
# dokument: https://glos-migranta.eu/dokumenty/gm-421-pomorski-2026-10-01.pdf

Odwołanie od decyzji Wojewody Pomorskiego z 30 września 2026 r.,
znak WSC-IV.1331.19.2026.KB
Dotyczy: WSC‑IV.1331.19.2026.KB

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
za pośrednictwem Wojewody Pomorskiego

Odwołujący: [imię i nazwisko usunięte], [adres usunięty], [adres usunięty], adres do doręczeń elektronicznych:
[ADE usunięty]

ODWOŁANIE

Na podstawie art. 127 § 1 i 2 oraz art. 129 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji
publicznej (u.d.i.p.) wnoszę odwołanie od decyzji Wojewody Pomorskiego z 30 września 2026 r., znak
WSC‑IV.1331.19.2026.KB, doręczonej mi 30 września 2026 r., wydanej w sprawie mojego wniosku z 18
sierpnia 2026 r., zawężonego pismem z 31 sierpnia 2026 r. Zaskarżam decyzję w całości.

Decyzji zarzucam naruszenie:
1) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez uznanie za informację przetworzoną liczby skarg na bezczynność lub
przewlekłe prowadzenie postępowania przekazanych sądowi i liczby ponagleń w latach 2024-2026, czyli
danych o czynnościach, które organ odnotowuje w bieżącej działalności, a ponaglenia - w systemie SI POBYT,
oraz przez objęcie jedną odmową obu pytań, choć decyzja sama odmiennie opisuje sposób ustalenia liczby
ponagleń i liczby skarg;
2) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przez pominięcie dopuszczonej w piśmie z 31 sierpnia 2026 r.
możliwości podania jednej łącznej liczby skarg, nieustalenie, jak organ odnotowuje przekazanie skargi sądowi,
i nieustalenie nakładu pracy, na którym organ oparł ocenę szczególnej istotności, a także odrzucenie
znaczenia odpowiedzi innych wojewodów na podstawie przypuszczenia, że sposób ewidencjonowania i
możliwości techniczne organów „mogą być odmienne", bez ustaleń co do ewidencji prowadzonej w
Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim;
3) art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. przez sformułowanie rozstrzygnięcia bez wskazania,
czego dotyczy odmowa, oraz art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nierozważenie podtrzymanego żądania informacji
o przekazywaniu ponagleń Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Wnoszę o:
1) uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z
wytycznymi co do wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (art. 138 § 2 i 2a k.p.a.), ze wskazaniem okoliczności
wymienionych w pkt 10 uzasadnienia;
2) rozpoznanie odwołania w terminie 14 dni (art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p.).

Uzasadnienie

1. Zakres żądania po zawężeniu

Pismem z 31 sierpnia 2026 r., złożonym przez e-Doręczenia, zawęziłem wniosek do trzech pozycji:
- pkt 1 - liczba skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przekazanych do sądu w
2024 r., 2025 r. i od 1 stycznia 2026 r., w podziale na trzy rodzaje zezwoleń, z zastrzeżeniem: „Jeżeli
rozdzielenie kategorii nie jest możliwe, wystarczy jedna liczba łączna wraz z potwierdzeniem tego faktu.";
- pkt 3 - wzór odpowiedzi na skargę albo potwierdzenie, że go nie ma; na to pytanie organ odpowiedział w
uzasadnieniu decyzji (s. 2) i tej części nie kwestionuję;
- pkt 5 - „dwie liczby rocznie: ile ponagleń wpłynęło i ile przekazano Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców
w trybie art. 37 § 4 KPA", z zastrzeżeniem: „Jeżeli Urząd przyjmuje, że w sprawach objętych art. 100d
ponaglenia pozostawia się bez rozpoznania, zwięzłe stwierdzenie tego faktu będzie odpowiedzią pełną."

Punkty 2, 4 i 6 cofnąłem.

2. Rozstrzygnięcie nie określa zakresu odmowy, a uzasadnienie pomija część żądania
Sentencja decyzji brzmi: „odmawiam udostępnienia informacji publicznej". Nie wskazuje, jakiej informacji
dotyczy, choć według uzasadnienia „przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia pozostają pytania nr 1 i 5" (s. 1),
a na pytanie nr 3 organ w tym samym uzasadnieniu odpowiedział (s. 2). Czytana dosłownie, sentencja
odmawia także informacji, której organ udzielił. Rozstrzygnięcie jest obowiązkowym elementem decyzji (art.
107 § 1 pkt 5 k.p.a., stosowany na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p.) i to ono określa, czego odmówiono.

Decyzja, streszczając wniosek, przypisuje pytanie o przekazywanie ponagleń Szefowi Urzędu do Spraw
Cudzoziemców do pkt 6 („liczby ponagleń przekazanych organowi II instancji") i - według tej numeracji -
traktuje je jako cofnięte. We wniosku z 18 sierpnia 2026 r. pytanie to było jednak częścią pkt 5 („oraz - osobno
- liczba ponagleń przekazanych Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców"), pkt 6 dotyczył próśb o
przyśpieszenie rozpatrzenia sprawy, a w piśmie z 31 sierpnia 2026 r. pytanie o przekazanie podtrzymałem
wprost (pkt 1 wyżej). Uzasadnienie decyzji tej części żądania nie rozważa i nie odnosi się do zastrzeżenia, że
wystarczy zwięzłe stwierdzenie praktyki. Jeżeli odmowa obejmuje także tę część, decyzja nie zawiera w tym
zakresie uzasadnienia (art. 107 § 3 k.p.a.); jeżeli jej nie obejmuje, ta część żądania pozostaje do załatwienia
(pkt 10 lit. a niżej).

Przekazanie ponaglenia jest odrębną czynnością organu: przekazuje się je „wraz z niezbędnymi odpisami akt
sprawy", a „Przekazując ponaglenie, organ jest obowiązany ustosunkować się do niego" (art. 37 § 4 k.p.a.).
Każde przekazanie pozostawia więc ślad w aktach sprawy i w korespondencji organu, także wtedy, gdy - jak
wyjaśnił mi Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców - System Pobyt „nie odnotowuje wprost technicznej
czynności przekazania ponaglenia przez urząd wojewódzki do Szefa Urzędu" (pkt 9 niżej). Wojewoda
Podkarpacki na ten sam wniosek podał rok po roku liczbę ponagleń przekazanych organowi wyższego stopnia
(za 2024 r. w sprawach o pobyt czasowy: „3 ponaglenia przesłane do organu II instancji"; O‑II.1331.14.2026 z
31 sierpnia 2026 r.). Jeżeli zaś Urząd przyjmuje, że w sprawach objętych art. 100d ponaglenia pozostawia się
bez rozpoznania, odpowiedzią pełną będzie - jak zastrzegłem - zwięzłe stwierdzenie tego faktu.

3. Liczba ponagleń to odczyt z systemu, w którym organ je rejestruje

Decyzja przyznaje, że „istnieje możliwość wykorzystania danych zgromadzonych w krajowej Hurtowni
Danych", i potwierdza, że ponaglenia są rejestrowane w systemie SI POBYT, zastrzegając: „Sam fakt
rejestrowania ponagleń w systemie SI POBYT nie oznacza jednak, że żądana wartość stanowi gotową
informację możliwą do prostego odczytu." (s. 2). Jako przeszkody wskazuje brak jednego gotowego raportu,
konieczność „wykonania odpowiednich operacji na zasobie systemowym, a następnie ich przetworzenia i
weryfikacji w celu ustalenia konkretnej wartości odpowiadającej zakresowi wniosku" oraz to, że „Samo
generowanie raportów może ponadto być czasochłonne", a niekiedy „wygenerowanie raportu kończy się
błędem i wymaga ponowienia operacji". Decyzja nie wskazuje, na czym miałyby polegać to przetworzenie i
weryfikacja, skoro żądana wartość to liczba ponagleń zarejestrowanych w danym roku. Czas generowania i
błędy systemu dotyczą obsługi narzędzia, a nie stworzenia „nowego jakościowo zestawienia lub opracowania
informacji" w rozumieniu definicji przyjętej w decyzji (s. 2). Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego I OSK
863/14 (pkt 6 i 7 niżej) ujmuje przetworzenie szerzej niż ta definicja i nie zawsze utożsamia je z wytworzeniem
rodzajowo nowej informacji, ale także według niego charakter informacji przetworzonej mogą mieć dane
publiczne, „które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych,
ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych
organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności". Z Hurtowni Danych organ - jak sam wyjaśnił -
korzysta w zakresie danych dotyczących postępowań pobytowych (pkt 5), a więc w bieżącej działalności. W
dalszej części (s. 3) decyzja twierdzi jednak, że także ustalenie liczby ponagleń wymagałoby wyszukiwania w
dokumentacji poszczególnych spraw, i nie wyjaśnia, dlaczego nie wystarcza odczyt z systemu, w którym
ponaglenia są rejestrowane (art. 107 § 3 k.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 stycznia 2026 r., III OSK 380/23, oddalającym skargę kasacyjną
Prokuratora Generalnego w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, ocenił stanowisko organu,
według którego dane trzeba było wygenerować z systemu informatycznego prokuratury, wyselekcjonować i
zweryfikować, co miało wymagać zaangażowania co najmniej jednego pracownika przez kilka tygodni. Sąd
stwierdził: „W świetle powyższej argumentacji nasuwają się wątpliwości, czy rzeczywiście wskazane czynności
o zasadniczo technicznym charakterze, polegające na selekcji i weryfikacji danych, wymagają zaangażowania
jednego pracownika na okres kilku tygodni, a w konsekwencji, czy organ prawidłowo zakwalifikował żądaną
informację jako przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. tym bardziej, że organ nie podał - choćby
w przybliżeniu - liczby zarejestrowanych spraw (...), co mogłoby pośrednio wskazywać na nakład pracy
niezbędny dla dokonania wymienionych czynności." Zaskarżona decyzja opisuje czynności tego samego
rodzaju - „wykonania odpowiednich operacji na zasobie systemowym, a następnie ich przetworzenia i
weryfikacji" (s. 2) - a nie podaje ani czasu ich wykonania, ani choćby przybliżonej liczby ponagleń. Dla
porównania Wojewoda Łódzki podał 115, 132 i 204 ponaglenia w latach 2024-2026 (pkt 5); liczba ponagleń nie
jest liczbą spraw w toku, na którą organ powołuje się w decyzji WSC‑IV.1331.20.2026.PJ (pkt 7).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 października 2011 r., I OSK 1199/11, oddalającym skargę
kasacyjną Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia - który to wyrok ten sam organ powołał w wezwaniu z 26
sierpnia 2026 r. w sprawie WSC‑IV.1331.20.2026.PJ - uznał dane, które Fundusz posiadał w zasobach
elektronicznych, za informację prostą i stwierdził: „Czynności polegające na operacjach przeprowadzanych w
programie komputerowym nie angażują takich zasobów, aby mogły zakłócać normalne funkcjonowanie
organu. Sama bowiem istota gromadzenia i utrwalania informacji w zasobach elektronicznych zakłada szybki i
łatwy do nich dostęp."

Rejestracja ponagleń w tym systemie nie jest praktyką jednego urzędu. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
w piśmie DPM.0738.49.2022 z 15 czerwca 2022 r. (zał. 3), skierowanym do dyrektorów wydziałów właściwych
do spraw cudzoziemców wszystkich urzędów wojewódzkich i wydanym na gruncie ówczesnego art. 100c
ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, wskazał: „Niezależnie od powyższego ponaglenia powinny być
bezpośrednio po ich wniesieniu rejestrowane przez pracowników urzędów wojewódzkich w krajowym zbiorze
rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców, za pośrednictwem SI Pobyt v.2 wraz z
komentarzem informującym o tym, że na podstawie art. 100c ust. 3 i 4 ustawy specjalnej ponaglenie nie
zostało przekazane do Szefa UdSC." Po wprowadzeniu art. 100d Szef Urzędu pismem DPM.0737.1.2023 z 19
stycznia 2023 r. (zał. 4, s. 20), skierowanym do tych samych adresatów, stwierdził: „W ocenie Urzędu do
Spraw Cudzoziemców pomimo zamiany przepisu z art. 100c na art. 100d aktualność zachowują wytyczne
dotyczące postępowania z ponagleniami wniesionymi na bezczynność lub na przewlekłość wojewodów w
postępowaniach w sprawach wymienionych w art. 100c ust. 1 (a obecnie już w art. 100d ust. 1) ustawy
specjalnej, zawarte w piśmie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr DPM.0738.49.2022 z dnia 15 czerwca
2022 r., i zmodyfikowane stanowiskiem zawartym w piśmie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr
DPM.0738.81.2022 z dnia 9 listopada 2022 r., dotyczącym nowego przepisu art. 37 § 3a K.p.a." Krajowy zbiór
rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców „tworzy oraz prowadzi w systemie
teleinformatycznym Szef Urzędu" (art. 449 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach). System i wytyczne co do
rejestracji ponagleń są więc dla wszystkich wojewodów wspólne, a to, że Wojewoda Pomorski rejestruje w nim
ponaglenia, potwierdza sama decyzja (s. 2).

4. Liczba skarg przekazanych sądowi dotyczy czynności samego organu

Skargę na bezczynność organ przekazuje sądowi „wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i
odpowiedzią na skargę" w terminie trzydziestu dni (art. 54 § 2 p.p.s.a.) i jest stroną każdego z tych
postępowań (art. 32 p.p.s.a.). Przekazanie skargi i sporządzenie odpowiedzi na nią to czynności samego
organu, dokonywane pismem w oznaczonym terminie; Wojewoda Lubuski wyjaśnił, że skargi te „rejestrowane
są w jednej podklasie jrwa bez względu na rodzaj skarżonego postępowania" (pkt 5 niżej). Decyzja stwierdza,
że informacje o wniesieniu skarg „nie stanowią odrębnej, jednolicie prowadzonej ewidencji obejmującej
wszystkie sprawy objęte wnioskiem", a informacja o wniesieniu skargi znajduje się w dokumentacji sprawy
oraz także „w dokumentacji dotyczącej postępowania sądowo-administracyjnego" (s. 3). Nie wyjaśnia jednak,
gdzie i jak organ odnotowuje przekazanie skargi sądowi, choć w piśmie z 31 sierpnia 2026 r. (pkt V) prosiłem
wprost o wskazanie, „w jakim rejestrze, ewidencji lub systemie teleinformatycznym Urząd odnotowuje wpływ
ponaglenia oraz przekazanie skargi do sądu". Na to pytanie decyzja odpowiada co do ponagleń, a co do skarg
podaje jedynie, jaką ewidencją nie jest. Okoliczności wskazane w decyzji - składanie wniosków przez MOS od
27 kwietnia 2026 r., wnioski CUKR od 2 maja 2026 r., akta spraw zakończonych w zasobach archiwalnych -
dotyczą miejsca przechowywania akt spraw o udzielenie zezwoleń, a nie ewidencji skarg przekazanych
sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z 11 lipca 2022 r., II SA/Wa 53/22,
uchylił decyzję wojewody i utrzymującą ją w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w
sprawie, w której organ wskazywał na brak „gotowej" informacji (tam: o wyrokach w sprawach
komunalizacyjnych). Sąd zauważył, że organ stwierdził jedynie, że nie prowadzi „zestawień i wykazów", i
dodał: „Nie wyjaśnił jednak w jaki sposób ewidencjonuje wpływającą korespondencję, akta spraw
administracyjnych i postępowań sądowych."

Argument o konieczności „zidentyfikowania spraw dotyczących trzech wskazanych rodzajów zezwoleń" (s. 3)
pomija zastrzeżenie z pisma z 31 sierpnia 2026 r.: jeżeli rozdzielenie kategorii nie jest możliwe, wystarczy jedna
liczba łączna. Decyzja tego zastrzeżenia nie wymienia. Dla usunięcia wątpliwości wskazuję, że odpowiedzią
pełną będzie liczba skarg na bezczynność lub przewlekłość przekazanych sądowi w danym roku w sprawach
prowadzonych przez Wydział Spraw Cudzoziemców, bez podziału na rodzaje postępowań, jeżeli w takim
układzie są one ewidencjonowane, z informacją, jakie sprawy liczba obejmuje - w takiej postaci dane podał
Wojewoda Lubuski (pkt 5 niżej). Tak samo w pkt 5: jeżeli wyodrębnienie ponagleń według rodzaju zezwolenia
wymagałoby dodatkowych czynności, wystarczy liczba łączna, a co do przekazywania ponagleń - zwięzłe
stwierdzenie praktyki.

Decyzja sama przy tym odróżnia oba pytania: co do ponagleń wskazuje na możliwość wykorzystania danych
„zgromadzonych w krajowej Hurtowni Danych" i na rejestrację w systemie SI POBYT (s. 2), a co do skarg
stwierdza: „W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sytuacja jest
odmienna." (s. 3). Nakład pracy i szczególną istotność ocenia jednak łącznie i łącznie odmawia (s. 4). Naczelny
Sąd Administracyjny w wyroku z 3 sierpnia 2010 r., I OSK 787/10, uchylającym decyzje organów obu instancji,
które uznały, że wniosek „w całości dotyczył udostępnienia informacji przetworzonej", wskazał: „Jeżeli zatem
żądanie wnioskodawcy, w zakresie niewymagającym przetworzenia jest możliwe do samodzielnego
uwzględnienia, to odmowa udzielenia informacji ze względu na brak interesu publicznego może dotyczyć tylko
tej części żądania, której spełnienie wymaga przetworzenia". Liczba ponagleń zarejestrowanych w systemie
(pkt 3) i zwięzłe stwierdzenie praktyki ich przekazywania (pkt 2) są możliwe do samodzielnego uwzględnienia
niezależnie od oceny żądania dotyczącego skarg.

5. Ten sam wniosek, z tym samym zastrzeżeniem o liczbie łącznej, inny wojewoda załatwił jako informację
prostą

Wniosek o tej samej treści skierowałem 18 sierpnia 2026 r. do wszystkich wojewodów. Wojewodzie
Lubuskiemu zawęziłem go analogicznie: w pkt 1 - z tym samym zastrzeżeniem o liczbie łącznej, w pkt 5 - do
liczby ponagleń, które wpłynęły, rok po roku (praktykę przekazywania ponagleń organ ten wyjaśnił wcześniej).
Pismem SO‑IV.1331.12.2026.ESzo z 30 września 2026 r. (zał. 2), wydanym tego samego dnia co zaskarżona
decyzja, Wojewoda Lubuski stwierdził: „Po modyfikacjach żądane informacje nie stanowią informacji
przetworzonej i możliwe jest ich udostępnienie". Podał liczbę skarg przekazanych do sądu - 41 w 2024 r., 20 w
2025 r. i 24 w 2026 r. - wyjaśniając: „Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rejestrowane są w
jednej podklasie jrwa bez względu na rodzaj skarżonego postępowania. Podział na rodzaje zezwoleń
stanowiłby informację przetworzoną, dlatego przychylając się do wniosku podawana jest jedna liczba za
każdy rok." Organ ten uznał więc za przetworzony podział skarg na rodzaje zezwoleń, a nie ich liczbę, i -
korzystając z zastrzeżenia o liczbie łącznej - podał jedną liczbę za każdy rok. Takie samo zastrzeżenie
zawierało moje pismo z 31 sierpnia 2026 r. do Wojewody Pomorskiego, a zaskarżona decyzja go nie rozważyła
(pkt 4 wyżej). Liczbę ponagleń Wojewoda Lubuski podał w podziale na rodzaje zezwoleń (w sprawach o pobyt
czasowy: 130, 201 i 185 do 30 września 2026 r.). Wcześniej, na odrębny wniosek z 13 sierpnia 2026 r., pismem
SO‑IV.1331.13.2026.ESzo z 25 września 2026 r. ten sam organ udostępnił mi jako informację prostą liczbę
ponagleń zarejestrowanych w SI Pobyt v.2 w latach 2022-2026 (zał. 1, pkt 2).

Pozostałe odpowiedzi na ten sam wniosek zawiera zestawienie (zał. 1, pkt 4). Wojewoda Łódzki
(BW‑III.1331.35.2026 z 26 sierpnia 2026 r.) podał po ośmiu dniach liczbę skarg przekazanych do sądu (12, 16 i
44) i ponagleń (115, 132 i 204) w latach 2024-2026 oraz informację, że w sprawach objętych art. 100d
ponaglenia „nie były przekazywane Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców wraz z aktami sprawy i
stanowiskiem organu". Wojewoda Podkarpacki (O‑II.1331.14.2026), który 26 sierpnia 2026 r. uznał te same
dane za przetworzone, po zawężeniu udostępnił je 31 sierpnia 2026 r. w podziale na rodzaje zezwoleń i uznał
wniosek - zawężony, jak ujął, „eliminując potrzebę przetworzenia" - „za załatwiony w całości". Pełne pisma
tych organów mogę przedłożyć na żądanie.

Decyzja odpowiada na to, że „sposób realizacji wniosku przez inny organ nie przesądza" o charakterze
informacji, bo sposób ewidencjonowania i „możliwości techniczne poszczególnych organów mogą być
odmienne" (s. 4). Nie ustala jednak, że w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku są odmienne - to
przypuszczenie, a nie ustalenie faktyczne (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W zakresie ponagleń nie ma ono oparcia,
skoro rejestracja odbywa się we wspólnym systemie według wspólnych wytycznych (pkt 3 wyżej), a w
zakresie skarg decyzja nie ustala, jak organ odnotowuje ich przekazanie sądowi (pkt 4 wyżej). Sama decyzja
mówi o „krajowej Hurtowni Danych" (s. 2). W wydanej tego samego dnia decyzji WSC‑IV.1331.20.2026.PJ
organ wyjaśnił: „Wojewoda Pomorski korzysta w zakresie danych dotyczących postępowań pobytowych z
krajowego systemu Hurtownia Danych oraz raportów udostępnionych przez Szefa Urzędu do Spraw
Cudzoziemców." (s. 2), a generowanie raportów opisał tak: „Samo generowanie raportów z Hurtowni Danych
jest czasochłonne, ponieważ odbywa się w oparciu o dane zgromadzone w systemie obejmującym informacje
wprowadzone przez organy korzystające z SI POBYT na terenie RP." (s. 3). Zastrzeżenie organu, że raporty te
„nie są przygotowane w sposób umożliwiający automatyczne wygenerowanie wszystkich danych w zakresie i
układzie odpowiadającym wnioskowi" (s. 2), dotyczy zakresu tamtego wniosku, a nie odrębności systemu.
Według Urzędu do Spraw Cudzoziemców „Urzędy wojewódzkie posiadają stały dostęp do modułu
analitycznego – Hurtowni Danych Cudzoziemiec" (pkt 7 niżej). Odpowiedzi innych wojewodów nie przesądzają
kwalifikacji, ale są dowodem, że dane tego rodzaju odczytuje się z bieżącej ewidencji; organ powinien był ten
dowód ocenić (art. 80 k.p.a.).

6. Nakład pracy nie został ustalony

Decyzja nie podaje żadnej wielkości, na której opiera ocenę nakładu pracy: ani liczby skarg lub ponagleń w
danym roku, ani czasu potrzebnego na przygotowanie danych, ani liczby pracowników, ani zadań, których
wykonanie zostałoby zakłócone. Twierdzenie, że generowanie raportów „może ponadto być czasochłonne",
ma charakter hipotetyczny. Tymczasem ocena szczególnej istotności została oparta właśnie na tym, że
korzyści nie pozostają „w odpowiedniej proporcji do nakładu pracy koniecznego do jego wytworzenia" (s. 4).
Po zawężeniu przedmiotem żądania są najwyżej trzy liczby rocznie dla skarg - a jeżeli podział nie jest możliwy,
jedna - oraz dwie liczby rocznie dla ponagleń albo zwięzłe stwierdzenie praktyki.

W wyroku II SA/Wa 53/22 (pkt 4 wyżej) sąd ocenił podobne uzasadnienie tak: „Organ nie określił również ilości
pracowników merytorycznych, którzy mieliby wykonać wskazane czynności." oraz „Twierdzenia organu o
hipotetycznym, negatywnym skutku zaangażowania pracowników w niniejszą sprawę dla funkcjonowania
urzędu nie poddają się ocenie Sądu, bowiem nie są oparte na jakichkolwiek weryfikowalnych danych." Co do
decyzji organu odwoławczego sąd dodał: „Zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy ww. wadliwą decyzję,
narusza dodatkowo art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a."

Liczbę pracowników organ podał dopiero w wydanej tego samego dnia decyzji WSC‑IV.1331.20.2026.PJ,
dotyczącej innego mojego wniosku (s. 6): „W przeciągu jednego miesiąca Wnioskodawca złożył 6 wniosków
do Wojewody Pomorskiego o udostępnienie informacji publicznej, dotyczących bardzo szerokiego zakresu
działania Oddziału ds. Legalizacji Pobytu Cudzoziemców, zawierających ok. 30 pytań, z czego część była
również podzielona na podpunkty, a inna część wymaga przygotowania zestawień danych. Całościowo,
realizacja tych wniosków wymagałaby zaangażowania co najmniej 8 pracowników przez znaczny, lecz nie
sposób do określenia czas." Zaskarżona decyzja tej wielkości nie zawiera, a sama wielkość dotyczy łącznie
sześciu wniosków; czasu pracy organ - jak sam wskazuje - nie określił. Przedmiotem tej sprawy jest kilka liczb
rocznie, które Wojewoda Łódzki podał po ośmiu dniach (pkt 5). Jeżeli odpowiedź na wnioski jednej osoby
miałaby wymagać zaangażowania co najmniej 8 pracowników, jest to informacja o stanie organizacji urzędu, a
nie o wnioskodawcy; tym bardziej przemawia to za szczególną istotnością informacji o tym, jak w tym urzędzie
działają ponaglenie i skarga.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z 25 sierpnia 2022 r., II SA/Wa
517/22 (skarga kasacyjna oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2025 r., III
OSK 2791/22), wydanym na tle decyzji o odmowie udostępnienia informacji uznanej za przetworzoną,
stwierdził - w części odnoszącej się do trudności kadrowych i organizacyjnych: „Ewentualne trudności
wewnętrzne organu, w tym problemy kadrowe oraz organizacyjne, nie mogą obciążać podmiotu czyniącego
użytek ze swojego prawa do informacji publicznej, gwarantowanego konstytucyjnie, a tym bardziej
przemawiać za przyjęciem, że żądaną informację należy zaliczyć do informacji publicznej przetworzonej."

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 marca 2015 r., I OSK 863/14, oddalającym skargę kasacyjną
Ministra Finansów od wyroku uchylającego jego decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej,
stwierdził, że organ „w wydanych decyzjach nie przeprowadził szczegółowej analizy dlaczego żądane przez
wnioskodawcę informacje mają charakter przetworzony", i zauważył, że „w razie powtarzających się
wniosków o udostępnienie danych, które mogą być zakwalifikowane jako informacja publiczna przetworzona,
organ może i powinien podjąć działania - jeżeli jest to prawnie i organizacyjnie dopuszczalne - zmierzające do
takiego ukształtowania swojej struktury i działań poszczególnych komórek, by stworzyć warunki do łatwego
pozyskiwania danych, będących w sferze zainteresowania obywatelskiego". Z tego wyroku wynika, że
powtarzające się wnioski o dane z tego samego obszaru - a na liczbę moich wniosków organ powołał się w
decyzji WSC‑IV.1331.20.2026.PJ - są powodem, by organ ułatwił dostęp do tych danych; tym bardziej nie
mogą one przemawiać przeciwko wnioskodawcy.

7. Skala spraw i działanie Hurtowni Danych

Skalę spraw, których dotyczy wniosek, pokazują liczby dotyczące samego organu. W decyzji
WSC‑IV.1331.20.2026.PJ (s. 6) organ wskazał, że „urząd mierzy się z tak znaczną liczbą spraw w toku –
sięgającą ponad 80 tysięcy wniosków (w latach 2024-2025 ok. 48 tys. rocznie), które nie dotyczą wyłącznie
spraw pobytowych", a liczba pracowników jest „niewspółmierna do liczby rozpatrywanych spraw". Według
raportów Hurtowni Danych „Cudzoziemiec", które Wojewoda Podlaski udostępnił mi pismem
OB‑II.1331.21.2026.PT z 21 września 2026 r. dla wszystkich szesnastu wojewodów, średni czas postępowania
do decyzji pozytywnej w sprawach z art. 114 ustawy o cudzoziemcach wynosił u Wojewody Pomorskiego 347
dni w 2024 r. (15 603 decyzje), 466 dni w 2025 r. (12 836 decyzji) i 595 dni w pierwszym półroczu 2026 r. (3 517
decyzji). Raporty te mierzą czas postępowania do decyzji pozytywnej w sprawach z art. 114; dane z
odpowiedzi Ministerstwa na interpelację nr 18089 dla lat 2023-2026 (pkt 9) dotyczą średniego czasu
postępowania w sprawach o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, bez wskazania podstawy ani rodzaju
decyzji, i dlatego różnią się od liczb z raportów.

Decyzja wskazuje także, że generowanie raportów „jest uzależnione od bieżącego obciążenia systemu", a
niekiedy „wygenerowanie raportu kończy się błędem i wymaga ponowienia operacji" (s. 2). Urząd do Spraw
Cudzoziemców, opisując w piśmie BSZ.WAiSM.052.6.2026/JS z 7 września 2026 r. raporty Hurtowni Danych o
średnim czasie trwania postępowań, wyjaśnił: „Z poziomu użytkownika urzędu wojewódzkiego raporty te
generują się automatycznie na żądanie. System nie posiada natomiast funkcji automatycznego,
bezobsługowego generowania takich przekrojowych wskaźników dla niestandardowych podtypów procedur
lub spraw skonsolidowanych." Raporty te albo dane z nich udostępniło mi we wrześniu 2026 r. dwunastu
wojewodów; wydruki przekazane przez Wojewodę Podlaskiego obejmują wszystkich szesnastu wojewodów,
w tym Wojewodę Pomorskiego, a trzy z nich (art. 114, lata 2024-2026) noszą znaczniki czasu z 11 września
2026 r.: 13:32:27, 13:35:30 i 13:38:06. Pismo Urzędu dotyczy raportów czasu postępowań; co do ponagleń
możliwość wykorzystania danych z Hurtowni Danych przyznał sam organ (s. 2), a liczbę ponagleń
zarejestrowanych w SI Pobyt v.2 Wojewoda Lubuski udostępnił jako informację prostą (pkt 5).

Hurtownia Danych jest, jak wskazał ten sam Urząd, „zasilana danymi z Krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i
wykazu w sprawach cudzoziemców (System Pobyt)", a systemy informatyczne służące obsłudze
cudzoziemców są rozwijane ze środków publicznych, w tym z Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (FAMI). Z
tego Funduszu Urząd do Spraw Cudzoziemców zrealizował dwa projekty dotyczące Systemu Pobyt v.2: nr
1/3‑2017/BK‑FAMI „Modernizacja Systemu Pobyt v.2 oraz infrastruktury teleinformatycznej, wykorzystywanej
przy Systemie Pobyt v.2 i Krajowym Systemie Konsultacyjnym", rozliczony na 18 744 305,29 zł (w tym
9 822 015,97 zł z FAMI), oraz nr 1/8‑2018/BK‑FAMI „Modernizacja Systemu Pobyt v. 2 w zakresie utworzenia
modułu obsługi spraw", rozliczony na 9 211 686,01 zł (w tym 4 989 509,73 zł z FAMI) - łącznie 27 955 991,30
zł, w tym 14 811 525,70 zł z FAMI (suma moja; informacja Urzędu z 27 sierpnia 2026 r.; strona pierwszego
projektu - wykaz w pkt 9). Kwoty obejmują całe projekty, w tym infrastrukturę teleinformatyczną i sprzęt, a nie
wyłącznie oprogramowanie. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w piśmie do Rzecznika Praw
Obywatelskich z 12 sierpnia 2026 r., BMP.0790.3.7.2026(13), wymieniło wśród działań objętych naborem
ogłoszonym dla urzędów wojewódzkich w 2023 r. m.in. „tworzenie/unowocześnianie/rozbudowę systemów
informatycznych, w tym oprogramowania, systemów kolejkowych oraz innych rozwiązań technicznych
służących obsłudze obywateli państw trzecich" i wskazało: „W 2024 r. podpisano z urzędami wojewódzkimi 16
porozumień finansowych na kwotę 177 052 200,77 zł, w tym 132 789 150,58 zł dofinansowania z FAMI."
(kwota obejmuje wszystkie rodzaje działań objętych naborem).

Jeżeli Hurtownia Danych, zasilana z systemu rozwijanego ze środków publicznych, w tym z FAMI, nie pozwala
bez błędu wygenerować raportu z danych, które urzędy wojewódzkie same w tym systemie rejestrują, jest to
informacja o stanie systemu, w którym prowadzi się te postępowania, i sama uzasadnia szczególną istotność
pytania; jeżeli zaś raport da się wygenerować, trudność w jego generowaniu dotyczy obsługi narzędzia, a nie
charakteru informacji (pkt 3).

W tym samym wyroku I OSK 863/14 (pkt 6) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przetworzenie może
polegać na wydobyciu informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, „które to
zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich
danych", i że również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona „w
zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ". Przy sumie
informacji prostych kwalifikacja zależy więc według tego wyroku od nakładów, których organ w tej sprawie nie
ustalił (pkt 6). W tym samym akapicie sąd podkreślił „potrzebę pro-obywatelskiego wykładania przepisów
ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie tworzenia sztucznych barier, utrudniających pozyskiwanie
wiedzy o sprawach publicznych np. poprzez zasłanianie się skomplikowaniem wewnętrznej struktury lub
niedostosowaniem wykorzystywanych systemów obsługi danych" i dodał: „Organy muszą się liczyć z tym, iż
każdy zainteresowany podmiot ma prawo uzyskać odpowiedź na interesujące go kwestie ze sfery spraw
publicznych, a organ zobowiązany jest temu uczynić zadość." Zastrzegł zarazem, że „konkretne żądanie może
w istocie zawierać wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej" - ocena wymaga więc analizy
konkretnego żądania, a czas generowania raportu, obciążenie systemu i komunikaty o błędzie, na które
powołuje się decyzja (s. 2), nie mogą jej zastąpić.

8. Odesłanie do Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Decyzja wskazuje, że dane o skargach można pozyskać z Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów
Administracyjnych (s. 5). Na wniosek udostępnia się informację, która nie została udostępniona w Biuletynie
Informacji Publicznej, na portalu danych ani w Centralnym Rejestrze Umów (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.); baza
orzeczeń do tych źródeł nie należy i sama zastrzega, że „ma charakter jedynie informacyjny i edukacyjny, nie
jest natomiast oficjalnym publikatorem orzeczeń sądowych". Żądanej informacji w bazie nie ma: gromadzi ona
orzeczenia sądów, a nie ewidencję skarg przekazanych przez organ, więc skarga, w której sąd jeszcze nie
orzekł, nie pozostawia w niej śladu. Ponagleń (pkt 5) baza w ogóle nie obejmuje, bo nie trafiają one do sądu.

9. Szczególna istotność

Decyzja przyznaje, że „terminowość postępowań legalizacyjnych, skuteczność środków prawnych służących
przeciwdziałaniu bezczynności i przewlekłości oraz ochrona praw cudzoziemców stanowią zagadnienia
pozostające w sferze zainteresowania publicznego", a także, że zamierzam „wykorzystać uzyskane informacje
w działalności analitycznej i publicznej" (s. 4). Odmowa opiera się na proporcji do nakładu pracy, który nie
został ustalony (pkt 6), a który inni wojewodowie ponieśli, udostępniając te same dane (pkt 5).

Skala sprawy: według odpowiedzi na interpelację nr 12584 w toku było 463 487 spraw z art. 114 ustawy o
cudzoziemcach (stan na 13 października 2025 r.) przy średnim czasie postępowania 341 dni. Według
odpowiedzi Ministerstwa na interpelację nr 18089 średni czas postępowania o zezwolenie na pobyt czasowy u
Wojewody Pomorskiego wyniósł 314 dni w 2023 r., 383 w 2024 r., 544 w 2025 r. i 598 w 2026 r. (stan na 6 lipca
2026 r.), przy terminie ustawowym 60 dni (art. 112a ust. 1 ustawy o cudzoziemcach); w 2026 r. to drugi
najdłuższy wynik w kraju (dłuższy podano tylko dla Wojewody Śląskiego, 658 dni). Najwyższa Izba Kontroli
stwierdziła w pięciu skontrolowanych urzędach wojewódzkich nieprawidłowości w 231 z 384 zbadanych
spraw (60,1%, P/23/069).
Gdyby postępowania o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy były załatwiane w terminie ustawowym (art.
112a ust. 1 ustawy o cudzoziemcach: „Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt
czasowy wydaje się w terminie 60 dni."), pytania o to, ile ponagleń i skarg na bezczynność lub przewlekłość
wniosły strony i co się z nimi stało, nie miałyby szczególnego znaczenia publicznego, a mój wniosek nie byłby
potrzebny. Szczególna istotność wynika właśnie z tego, że średni czas postępowania w tutejszym Urzędzie
wielokrotnie przewyższa 60 dni wyznaczone w art. 112a ust. 1, a ponaglenie i skarga na bezczynność lub
przewlekłość są ustawowymi środkami, którymi strona może na to zareagować.

Żądane dane pokazują, czy ustawowe środki przeciwko przewlekłości - ponaglenie i skarga - działają w
okresie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy. Pytania dotyczą postępowań, w
których bieg terminów na załatwienie sprawy - od 2022 r. na podstawie art. 100c, a od 2023 r. na podstawie
art. 100d tej ustawy - „nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu", obecnie do 4 marca 2027 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 lutego 2026 r., II OSK 1087/25, oddalającym skargę kasacyjną
wojewody, powołując m.in. wyrok II OSK 2921/24, stwierdził: „Innymi słowy, przedłużenie na mocy art. 1 pkt 3
ustawy z 15 maja 2024 r. o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym
na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 854) nastąpiło z oczywistym
naruszeniem zasady proporcjonalności, a tym samym z oczywistym naruszeniem m.in. art. 45 ust. 1 w zw. art.
31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 47 w zw. z art. 52 ust. 1 KPP." oraz: „Oceny bezczynności albo przewlekłości
w sprawach, o których mowa w art. 100d ust. 1 u.o.p., należy zatem dokonywać z uwzględnieniem zdarzeń
zaistniałych od 1 lipca 2024 r." Wniosek obejmuje lata 2024-2026, a więc w przeważającej części okres,
którego dotyczy ta ocena. Liczba ponagleń i skarg przekazanych sądowi pokazuje, w ilu sprawach strony
sięgnęły w tym okresie po środki przeciwko przewlekłości; informacja o tym, jak w praktyce działa przepis,
którego przedłużenie Naczelny Sąd Administracyjny ocenił jako oczywiście nieproporcjonalne, jest szczególnie
istotna dla interesu publicznego.

Czterej wojewodowie potwierdzili na piśmie, że ponagleń w tych sprawach Szefowi Urzędu nie przekazują
albo nie przekazywali (zał. 1, pkt 4). Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wyjaśnił mi 11 września 2026 r., że
„Urząd nie ma technicznej możliwości wyodrębnienia, które z ponagleń wpłynęły do Szefa Urzędu »wraz z
aktami od wojewody«" - informację tę może więc podać tylko wojewoda, choćby w postaci zwięzłego
stwierdzenia praktyki, na które się zgodziłem. Bez danych urzędu, w którym średni czas postępowania o
pobyt czasowy jest drugim najdłuższym w kraju, obraz tego, jak działają ponaglenie i skarga, pozostaje
niepełny.

Użytek z danych uzyskanych od organów i z moich wystąpień w tej sprawie jest już dokonany:
- uwagi do projektu UD408 przesłałem Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji (11 i 20 sierpnia
2026 r.);
- Najwyższa Izba Kontroli pismem KZK‑KZC.402.1720.2026 z 10 września 2026 r. poinformowała, że moje
wnioski „zostały zarejestrowane w bazie skarg i wniosków, co umożliwi ich wykorzystanie w pracach Izby"; 18
września 2026 r. przedstawiłem Izbie w tej sprawie wyniki raportów z Hurtowni Danych udostępnione przez
Wojewodę Łódzkiego;
- Rzecznikowi Praw Obywatelskich przekazałem 18 września 2026 r., do prowadzonej przez niego sprawy
XI.541.22.2025.DB, pismo Ministerstwa DBiSO‑WODO.06770.2.70.2026.EJ;
- Sekretariat Europejskiej Karty Społecznej Rady Europy potwierdził 27 sierpnia 2026 r., że moje opracowanie
uwzględni przy najbliższym badaniu postanowień nieprzyjętych przez Polskę (art. 22 Karty);
- na zamkniętym spotkaniu eksperckim Polskiego Forum Migracyjnego 10 września 2026 r. (ok. 35
uczestników; rekomendacje ze spotkania kierowane są do MSWiA) wygłosiłem wystąpienie wprowadzające,
oparte na zebranych przeze mnie odpowiedziach urzędów wojewódzkich. Następnie Forum przekazało
opracowany przeze mnie raport oraz wspólne rekomendacje organizacji pozarządowych, wykorzystujące te
dane, 286 posłom i senatorom, sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych, Parlamentarnemu
Zespołowi ds. Polityki Migracyjnej oraz Biuru Rzecznika Praw Obywatelskich, które w odpowiedzi
zapowiedziało zaproszenie organizacji na spotkania (informacja PFM z 28 września 2026 r.).

Dokumenty publiczne, na które powołuję się w pkt 7 i 9:
- odpowiedź na interpelację nr 12584: https://www.sejm.gov.pl/sejm10.nsf/interpelacjaTresc.xsp?
key=DMQHGV
- odpowiedź na interpelację nr 18089: https://www.sejm.gov.pl/sejm10.nsf/interpelacjaTresc.xsp?
key=DWDJHZ
- Najwyższa Izba Kontroli, P/23/069: https://www.nik.gov.pl/plik/id,28951,vp,31783.pdf
- Urząd do Spraw Cudzoziemców, projekt nr 1/3‑2017/BK‑FAMI: https://www.gov.pl/web/udsc/modernizacja-
systemu-pobyt-v2-oraz-infrastruktury-teleinformatycznej-wykorzystywanej-przy-systemie-pobyt-v2-i-
krajowym-systemie-konsultacyjnym-nr-13-2017bk-fami

Dane objęte tym wnioskiem wykorzystam w ten sam sposób: przedstawię je, razem z danymi pozostałych
wojewodów, Rzecznikowi Praw Obywatelskich w sprawie XI.541.22.2025.DB i Najwyższej Izbie Kontroli w
sprawie KZK‑KZC.402.1720.2026.

10. Okoliczności do uwzględnienia przy ponownym rozpatrzeniu (art. 138 § 2 k.p.a.)

Wnoszę o wskazanie organowi pierwszej instancji, że powinien: a) rozpoznać żądanie w zakresie wynikającym
z pisma z 31 sierpnia 2026 r., łącznie z informacją o przekazywaniu ponagleń Szefowi Urzędu do Spraw
Cudzoziemców; b) ustalić, czy liczba ponagleń jest dostępna w systemie SI POBYT lub w Hurtowni Danych, a
liczba skarg - w ewidencji skarg przekazanych sądowi, w tym czy i pod jakim symbolem jednolitego
rzeczowego wykazu akt rejestruje się przekazanie skargi, z uwzględnieniem dopuszczalności liczby łącznej
(pkt 4); c) ocenić odrębnie żądanie dotyczące ponagleń i żądanie dotyczące skarg, a w razie ponownej
kwalifikacji któregoś z nich jako informacji przetworzonej - ustalić i wskazać nakład pracy, który ta kwalifikacja
zakłada; d) jeżeli wyda decyzję odmowną - wskazać w rozstrzygnięciu, czego ona dotyczy.

Proszę o kierowanie wszelkiej korespondencji w tej sprawie drogą elektroniczną: na adres do doręczeń
elektronicznych, z którego wysłano niniejsze pismo, albo na adres [e-mail usunięty]. Doręczenie elektroniczne
jest natychmiastowe i potwierdzone, podczas gdy przesyłka papierowa na adres w Gliwicach wydłuża obieg o
kilka dni w każdą stronę.

Z poważaniem
[imię i nazwisko usunięte]
[e-mail usunięty]
adres do doręczeń elektronicznych: [ADE usunięty]

Załączniki (dołączone do wiadomości):
1) zestawienie odpowiedzi innych urzędów wojewódzkich na te same wnioski;
2) pismo Wojewody Lubuskiego SO‑IV.1331.12.2026.ESzo z 30 września 2026 r.;
3) pismo Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców DPM.0738.49.2022 z 15 czerwca 2022 r.;
4) pismo Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców DPM.0737.1.2023 z 19 stycznia 2023 r.
