# Wojewoda Małopolski | SC-I.1331.12.2026 | 25.09.2026
# Wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu i podpisu: liczba ponagleń według lat i sposób ich załatwienia (wniosek z 17.08.2026) (plik w nazwie nadanej przez urząd: „do wysłania”; egzemplarz doręczony, z podpisem elektronicznym organu).
# źródło tekstu: warstwa tekstowa oryginału
# dokument: https://glos-migranta.eu/dokumenty/malopolski-sc-i-1331-12-2026-2026-09-25-wezwanie.pdf

                                                           Kraków, 25 września 2026 r.

MAŁOPOLSKI
URZĄD WOJEWÓDZKI W KRAKOWIE
WYDZIAŁ SPRAW CUDZOZIEMCÓW




                                                           Znak sprawy:
                                                           SC-I.1331.12.2026


                                                           Pan
                                                           [wnioskodawca]
                                                           Adres e-mail:
                                                           [e-mail wnioskodawcy]




Dotyczy: wniosku o udostępnienie informacji publicznej

Szanowny Panie,

       w dniu 17 sierpnia 2026 r. do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego
w Krakowie wpłynął Pana wniosek o udostępnienie informacji publicznej (datowany
na 13 sierpnia 2026 r.), złożony w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie
do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, późn. zm.; dalej: „u.d.i.p.”), o treści:
   1. Liczby złożonych ponagleń dla wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt
       czasowy, pobyt stały oraz pobyt rezydenta długoterminowego UE za lata od
       2022 r., 2023 r., 2024 r., 2025 r. oraz za okres od 1 stycznia 2026 r. do dnia 30
       czerwca 2026 r.;
   2. Sposobu załatwienia ww. ponagleń z uwzględnieniem na podział:
      przekazania organowi wyższego stopnia wraz z aktami;
      uwzględnione;
      nieuwzględnione;
      pozostawione bez rozpoznania lub załatwienie w inny sposób – w tym
       przypadku proszę o wskazanie podstawy prawnej przyjmowane przez urząd




           31-547 Kraków, ul. Przy Rondzie 6 * tel. 12 39 21 152 * fax 12 39 21 354, ePUAP: /ag9300lhke/skrytka
                                 Adres e-Doręczeń: AE:PL-63706-53716-FRDUR-17
                       Zachęcamy do kierowania korespondencji za pośrednictwem eDoręczeń,
                     więcej informacji na stronie internetowej https://www.malopolska.uw.gov.pl
      oraz treści standardowej odpowiedzi udzielanej stronie (wzór pisma, jeżeli
      istnieje);
   3. Czy urząd przyjmuje, że art. 100d ustawy z dnia 12 marca o pomocy
      obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego
      państwa wyłącza lub zawiesza rozpoznanie ponagleń w tych sprawach; jeżeli
      tak – proszę o udostępnienie treści wytycznych, instrukcji, stanowiska lub
      innego dokumentu wewnętrznego, na którym urząd opiera tę praktykę;
   4. Liczba złożonych wniosków (próśb) o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy
      (poza trybem art. 37 KPA), które wpłynęły w tych postępowaniach oraz:
   a) czy urząd prowadzi ich ewidencję;
   b) jakie kryteria przyspieszenia stosuje (proszę o udostępnienie dokumentu
      określającego, jeżeli istnieje);
   c) ile próśb uwzględniono;
   d) kto (jaka komórka lub stanowisko) rozstrzyga o uwzględnieniu próśb;
   5. Liczba złożonych skarg na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego
      postępowania (art. 3 § 2 pkt. 8 i 9 ustawy — Prawo o postępowaniu przed
      sądami administracyjnymi) przekazanych przez urząd do wojewódzkiego sądu
      administracyjnego w tych sprawach oraz — według wiedzy urzędu — ile z nich
      sąd uwzględnił, ile oddalił, a w ilu przypadkach zasądzono od organu grzywnę
      lub sumę pieniężną na rzecz strony;
   6. Liczba spraw, w których po wniesieniu ponaglenia lub wniosku o przyspieszenie
      decyzji została wydana w terminie 60 dni od tego wniesienia.

      Analiza Pańskiego pisma wykazała, że zakres wnioskowanej informacji
obejmuje obowiązek jej przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz.
902, późn. zm.). Wojewoda Małopolski nie dysponuje narzędziem, które umożliwiałoby
szybkie ustalenie wnioskowanej informacji.
      Dla zobrazowania ogólnej skali wpływu wniosków cudzoziemców o udzielenie
zezwoleń    pobytowych     w    okresach   objętych   żądaniem,   Urząd   dysponuje
następującymi danymi:




                                                                                  2
Tab. 1. Liczba złożony wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt na terytorium
RP w Małopolski Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie w latach 2022 – 30.06.2026
 Okres czasu         Pobyt czasowy      Pobyt stały         Rezydent            Łączna ilość
                                                            długoterminowy
                                                            UE
 Rok 2022            37 250             3 324               2 077               42 651

 Rok 2023            38 730             2 486               2 274               43 490

 Rok 2024            46 489             2 631               3 160               52 280

 Rok 2025            57 428             2 398               3 276               63 097

 Od 1.01–            35 329             1 480               3 049               39 858
 30.06.2026
                Źródło: opracowanie własne na podstawie Hurtownia Danych UdSC



      Podana tabela obejmuje liczbę wniosków o zezwolenie na pobyt, a nie liczbę
ponagleń, wniosków o przyspieszenie ani skarg sądowoadministracyjnych W związku
z tym nie można jej traktować jako liczby spraw, w których występowały sytuacje
określone w pańskim zapytaniu. Dane te wskazują jednak zakres akt sprawy,
w ramach których należałoby przeprowadzić weryfikację wystąpienia poszczególnych
okoliczności.

      Zatem Organ nie prowadzi oddzielnych, zbiorczych statystyk opracowanych
zgodnie z wytycznymi zawartymi we wniosku dotyczących liczbę ponagleń, wniosków
o przyspieszenie rozpoznania spraw, skarg na bezczynność lub przewlekłość ani
wszystkich dalszych sposobów ich załatwienia. Dane te nie są zatem dostępne w
jednym gotowym zestawieniu statystycznym odpowiadającym zakresowi i kryteriom
wskazanym we wniosku.

      W konsekwencji, w zakresie, w jakim informacje te nie wynikają z istniejących
rejestrów lub innych gotowych zestawień, ich ustalenie wymagałoby odtworzenia
przebiegu poszczególnych postępowań na podstawie dokumentacji źródłowej.
W praktyce oznaczałoby to konieczność przejrzenia akt spraw z danego okresu, a nie
tylko sporządzenie raportu na podstawie danych z dostępnego systemu.


                                                                                         3
       Taka analiza wymagałaby w szczególności ustalenia, czy w konkretnej sprawie
wniesiono ponaglenie lub wniosek o przyspieszenie, kiedy pismo wpłynęło, jak zostało
zakwalifikowane i rozpatrzone, czy i kiedy przekazano je organowi wyższego stopnia,
czy wniesiono skargę do sądu administracyjnego, jaki był wynik postępowania
sądowego oraz czy decyzję wydano w ciągu 60 dni od wniesienia ponaglenia lub
wniosku o przyspieszenie. Część tych informacji może znajdować się w różnych
dokumentach i częściach akt, a nie w jednym rejestrze. Sam fakt posiadania ogólnych
danych dotyczących liczby wniosków pobytowych nie pozwala na jednoznaczne
określenie, w ilu z tych spraw wystąpiły wymienione okoliczności. W szczególności nie
można na podstawie liczby wniosków pobytowych ustalić liczby ponagleń, skarg czy
wniosków o przyspieszenie.
       W zakresie, w jakim dane nie są ujęte w istniejących rejestrach lub gotowych
zestawieniach, realizacja poszczególnych punktów wniosku wymagałaby – zależnie
od konkretnego żądania – podjęcia następujących czynności:
   ustalenia, w których komórkach organizacyjnych, systemach, rejestrach i zasobach
    dokumentacji mogą znajdować się akta postępowań objętych wnioskiem;
   wyodrębnienia spraw z lat 2022, 2023, 2024, 2025 oraz z okresu od 1 stycznia do
    30 czerwca 2026 r., z uwzględnieniem rodzaju zezwolenia pobytowego;
   przeglądu akt poszczególnych spraw w celu ustalenia, czy wniesiono ponaglenie,
    wniosek o przyspieszenie lub skargę na bezczynność albo przewlekłość;
   odnalezienie w aktach pism wszczynające te czynności oraz dokumentów
    wskazujących datę wpływu, sposób załatwienia, przekazanie sprawy organowi
    wyższego stopnia lub sądowi i dalszy bieg sprawy;
   oddzielna analiza dokumentacji dotyczącej postępowań sądowoadministracyjnych,
    w tym ustalenia wyniku sprawy oraz ewentualnego wymierzenia grzywny lub
    zasądzonej karty finansowej;
   porównania dat wpływu ponaglenia lub wniosku o przyspieszenie z datą wydania
    decyzji, aby ustalić, czy mieściła się ona w okresie 60 dni;
   przyporządkowania ustalonych zdarzeń do kategorii wskazanych we wniosku,
    usunięcia ewentualnych powtórzeń oraz sprawdzenia kompletności i poprawności
    wyników;



                                                                                   4
   zestawienie zweryfikowanych danych według lat, rodzajów zezwoleń i sposobów
    załatwienia,   a   następnie   przygotowania   zestawień    określonych   przez
    wnioskodawcę.

        Powyższy opis określa rodzaj działań, które są niezbędne w sytuacji braku
odpowiedniej ewidencji. Organ powinien indywidualnie określić faktyczny zakres pracy
osobno dla każdego żądania, biorąc pod uwagę dostępne zasoby oraz możliwości
udostępnienia danych w postaci już posiadanej.
        W celu przedstawienia czynności, które musiałoby zostać wykonane w celu
ustalenia informacji objętych wnioskiem, można przyjąć orientacyjne założenie, że
przegląd i weryfikacja dokumentów dotyczącej jednej sprawy zajmuje około 5 minut. Z
dostępnego zestawienia wynika, że liczba wniosków o udzielenie zezwoleń na pobyt
objętych we wskazanym okresie wynosi łącznie 241 376 spraw. Zestawienie danych
dotyczących lat 2022-2025 oraz okresu od 1 stycznia do 30 czerwca 2026 r. Przy
przyjęciu wskazanego orientacyjnego założenia 5 minut na weryfikację jednej sprawy,
samo przejrzenie wszystkich 241 376 spraw wymagałoby:
       241 376 x 5 minut = 1 206 880 minut co odpowiada około 20 115 godzinom
        pracy.
        Przy założeniu 8 – godzinnego dnia pracy oznacza to około 2 514 pełnych dni
roboczych pracy jednego pracownika. Należy podkreślić, że powyższe obliczenia
stanowią jedynie przybliżone oszacowanie. Natomiast należy wziąć pod uwagę, że w
niektórych przypadkach konieczność przeanalizowania kilku dokumentów, ustalenia
kolejności czynności podejmowanych w sprawie, zweryfikowanie dat wpływu, sposobu
ich załatwienia, ewentualnego przekazania sprawy organowi wyższego stopnia,
wniesienia skargi do sądu oraz wyniku postępowania administracyjnego powoduje
wydłużenie czasu weryfikacji sprawy.
        Warto zaznaczyć, że wnioskodawca nie ogranicza się do ustalenia samej liczby
prowadzonych postępowań. Podmiot wnioskujący oczekuje bowiem wyodrębnienia
określonych działań występujących w toku poszczególnych spraw. Oznacza to, że w
praktyce nie byłoby wystarczające samo odczytanie podstawowych danych z jednego
zestawienia lub systemu. Konieczne byłoby odnalezienie poszczególnych spraw,
przeanalizowanie tej dokumentacji i przyporządkowanie ustalonych informacji do
kategorii wskazanych we wniosku.

                                                                                  5
W uzasadnieniu wniosku wskazał Pan, że dane mają służyć ocenie skuteczności
środków prawnych przeciwdziałających przewlekłości postępowań legalizacyjnych, a
także debacie publicznej i legislacyjnej, w tym w kontekście art. 100d ustawy o pomocy
obywatelom Ukrainy, projektu UD408, wystąpień Rzecznika Praw Obywatelskich oraz
kontroli NIK. Jednocześnie, w odniesieniu do informacji, których przygotowanie
wymaga przetworzenia, proszę o doprecyzowanie związku pomiędzy konkretnymi
kategoriami danych a planowanym sposobem ich wykorzystania w interesie
publicznym. W szczególności należy wskazać:
1. jaką konkretną formę ma przyjąć planowane wykorzystanie danych (np.
   opracowanie, analiza, wystąpienie do instytucji publicznej lub udział w debacie);
2. jakie wnioski dotyczące praktycznej skuteczności ponagleń, wniosków o
   przyspieszenie lub skarg mają zostać wyprowadzone z danych objętych
   poszczególnymi punktami wniosku;
3. w jaki sposób zestawienie danych z Urzędu ma uzupełnić debatę lub działania
   instytucji, do których Pan nawiązał, i jaki jest związek tych danych z konkretnym
   problemem publicznym;
4. w jaki sposób porównanie liczby ponagleń, sposobu ich załatwiania oraz dalszego
   biegu spraw ma pozwolić ocenić praktyczną skuteczność tego środka prawnego?
5. jaką rolę w planowanej analizie mają odgrywać dane o wnioskach o
   przyspieszenie,    skargach    do    sądu   administracyjnego     oraz   sprawach
   zakończonych decyzją w terminie 60 dni?
6. czy dane mają posłużyć sformułowaniu wniosków dotyczących praktyki Urzędu,
   organizacji postępowań, stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom
   Ukrainy albo funkcjonowania regulacji prawnych? Jeśli tak, proszę wskazać ogólny
   kierunek tych wniosków.
7. na czym, w świetle planowanego sposobu wykorzystania danych, polegać ma
   możliwość    przyczynienia    się   opracowania   do    poprawy    funkcjonowania
   administracji publicznej, skuteczniejszej ochrony praw stron postępowań lub
   lepszej oceny stosowania środków przeciwdziałających przewlekłości?

      Powyższe kwestie mają znaczenie dla oceny, czy w sprawie zachodzi
kwalifikowana przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego, a nie



                                                                                       6
wyłącznie ogólna przydatność informacji dla debaty publicznej lub indywidualnej
analizy wnioskodawcy.
       W doktrynie podkreśla się, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem
niedookreślonym, a brak jakichkolwiek wskazań ze strony ustawodawcy powoduje,
że posługiwanie się nim w praktyce jest niezwykle utrudnione. W najprostszym ujęciu
interes   publiczny   to   interes    całego   społeczeństwa    lub   też   interes   wielu
niezindywidualizowanych podmiotów traktowanych wspólnie jako jeden podmiot.
W kluczowym dla rozpatrywanej problematyki orzecznictwie, dotyczącym prawa
dostępu do informacji publicznej, podkreśla się, że interes publiczny istnieje wówczas,
gdy uzyskanie – udostępnienie określonej informacji przetworzonej, może mieć realne
znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej
dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania
zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. (zob. wyrok NSA z dnia
3 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 787/10).

       Warto zauważyć, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 grudnia 2018
r., sygn. akt SK 27/14, wyjaśnił:

       „Zgodnie   z   decyzją       ustawodawcy,   informacja   przetworzona      podlega
udostępnieniu tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu
publicznego. To kryterium jest nieostre i, jak wielokrotnie podkreślał NSA w swoim
orzecznictwie, musi być rozpatrywane przez pryzmat każdej konkretnej sprawy (por.
wyrok NSA z 16 stycznia 2000 r., sygn. akt III SA 2302/00, Lex nr 53606). Nie ulega
jednak wątpliwości, że pojęcie interesu publicznego obejmuje interes ogółu (określonej
wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Jak wskazał NSA w wyroku z 6 lutego
2015 r., sygn. akt I OSK 583/14, Lex nr 1991837, „każde działanie w interesie ogółu
jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest zatem działaniem w interesie
publicznym, a wobec tego działanie «szczególnie istotne» musi charakteryzować się
dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu”. Wyjątkowość tej kwalifikacji
przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko
nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem
publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest
stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla
interesu publicznego (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13,
                                                                                 7
Lex nr 1518016). W orzecznictwie NSA wskazuje się, że interes publiczny odnosi się
w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał
publicznych    jako   prawnej     całości,   zwłaszcza       jeżeli   związane       jest   ono
z gospodarowaniem       mieniem    komunalnym         lub   majątkiem       Skarbu    Państwa,
a z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy, aby uzyskanie
informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być
szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator oceny, czy dany wnioskodawca
ma prawo do jej uzyskania (zob. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt
I OSK 1870/10, Lex nr 951999). Działanie wnioskodawcy nie tylko w interesie
indywidualnym, lecz      w    interesie   „ponadindywidualnym”        nie    jest    samoistnie
wystarczające do przyjęcia „szczególnej istotności dla interesu publicznego” takiego
działania.

        Zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje
kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
wynika jednak, że kategoria „szczególnej istotności” dla interesu publicznego kształtuje
prawo    indywidualnego      podmiotu     stojącego    na    zewnątrz       wobec     podmiotu
zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć,
że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie ten,
kto jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i
konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której
przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w sposób
niedostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Nie chodzi przy tym o
jakieś indywidualne cechy określonego podmiotu, zwłaszcza takie, na które nie ma on
żadnego wpływu, lecz chodzi o możliwość realnego i efektywnego zaangażowania się
przez ten podmiot w wykorzystanie dla dobra ogółu informacji publicznej, której
przygotowania się domaga. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom
potencjalnie zainteresowanym uzyskaniem informacji publicznej po to, by ją móc
następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na
podstawowe „niekwalifikowane” realizowanie interesu publicznego. Jak podkreślono
w orzecznictwie NSA, wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej,
o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko,
że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej

                                                                                              8
uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy
funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (zob.
wyroki NSA z: 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; 17 maja 2012 r., sygn. akt
I OSK 416/12, Lex nr 1403137). W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub
pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna
możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia
szczególnego    interesu   publicznego   uzasadniającego    uwzględnienie    wniosku.
Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej
Sejmu, radny lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby
te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania
uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich
organów. Do kategorii podmiotów mających możliwość efektywnego wykorzystania
informacji przetworzonej w celu realizacji szczególnego interesu publicznego zaliczyć
można także jednostki sfery nauki: szkoły wyższe, Polską Akademię Nauk, państwowe
instytuty badawcze, a nawet grupy badawcze czy pojedynczych naukowców – jeżeli
dana informacja wiąże się ściśle z przedmiotem ich badań naukowych wspieranych
przez sferę publiczną np. grantem (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt
I OSK 2721/13).

      Jak przyjął NSA w powołanym już wyroku o sygn. I OSK 583/14, wskazane
wyżej przykłady podmiotów spełniających przesłankę uzyskania dostępu do informacji
publicznej przetworzonej nie oznaczają oczywiście automatycznego wyeliminowania
z katalogu podmiotów uprawnionych do uzyskania takiej informacji innych podmiotów,
które nie pełnią wymienionych wyżej funkcji. Podmioty niepełniące tego rodzaju funkcji
również mogą być w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne
możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania
się domagają, w sytuacji gdy np. występują w określonych procesowych rolach
uczestników    postępowań     dotyczących    tworzenia   lub   kontrolowania    aktów
normatywnych. Nie jest zatem trafne stanowisko ani skarżącego, ani Rzecznika Praw
Obywatelskich w piśmie procesowym z 16 stycznia 2015 r., że rozumienie przesłanki
„szczególnej istotności dla interesu publicznego” przyjęte w orzecznictwie sądów
administracyjnych prowadzi do wniosku, że przepisy ustawy o dostępie do informacji
publicznej nie mają zastosowania do „zwykłych” obywateli. Taki zarzut mógłby

                                                                                    9
zasługiwać na uwzględnienie, gdyby dostęp ogółu obywateli do uzyskiwania
sygnalizowanych wyżej funkcji czy ról procesowych był ograniczony, a ograniczenie to
nie znajdowałoby podstaw w porządku prawnym. Tak jednak nie jest. Prawa wyborcze,
prawo do nauki i badań naukowych czy prawo uczestnictwa w postępowaniach przed
organami państwa przysługują każdemu, kto chce z nich skorzystać i spełnia
wymagania określone w przepisach prawa.”.

      Przed udostępnieniem informacji przetworzonej, zgodnie z utrwalonym
poglądem prezentowanym przez Trybunał Konstytucyjny i sądy administracyjne,
należy wykazać, że udostępnienie informacji, której domaga, się wnioskodawca, jest
szczególnie istotne dla interesu publicznego. Powinność wykazania szczególnie
istotnego interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku
o udzielenie informacji przetworzonej (w myśl zasady koniecznego współdziałania
organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób). Trudno
bowiem wymagać od organu, aby domyślił się intencji wnioskodawcy, w szczególności
co do możliwości wykorzystania przez wnioskodawcę żądanej informacji publicznej.
Analizy ww. ustawowej przesłanki organ dokonuje na gruncie stanu faktycznego
konkretnej sprawy, bowiem prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej
ma jedynie ten, kto jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje
indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji
publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra
ogółu w sposób niedostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Nie chodzi
przy tym o jakieś indywidualne cechy określonego podmiotu, zwłaszcza takie, na które
nie ma on żadnego wpływu, lecz chodzi o możliwość realnego i efektywnego
zaangażowania się przez ten podmiot w wykorzystanie dla dobra ogółu informacji
publicznej, której żąda.

      Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje
uprawnienia do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to
szczególnie istotne dla interesu publicznego.

      W związku z powyższym, wzywam Pana do wykazania w terminie 7 dni od
dnia otrzymania niniejszej korespondencji przesłanki szczególnie istotnego
interesu   publicznego, uzasadniającej    sporządzenie   informacji   o   charakterze

                                                                                  10
przetworzonym. Biorąc pod uwagę powszechną opinię wyrażaną przez sądy
administracyjne    dla    właściwego     rozstrzygnięcia    wniosku     wymagającego
przetworzenia informacji publicznej, podmiot zobowiązany powinien wezwać
wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, by
dokonywać wnioskowanego przetworzenia.
      W związku z powyższym proszę o końcowe, syntetyczne wyjaśnienie, dlaczego
udostępnienie informacji, których przygotowanie wymaga przetworzenia, jest – w Pana
ocenie – nie tylko przydatne dla interesu publicznego, lecz szczególnie istotne dla tego
interesu.

      W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 64 § 2 w zw. z art. 14 § 1d
w zw. z art. 14 § 1a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), wzywam do uzupełnienia braku
formalnego wniosku poprzez przesłanie podpisanego wniosku lub uzupełnienie
wniosku o podpis w nieprzekraczalnym terminie 7 dni od otrzymania niniejszego
pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dokument powinien być
podpisany alternatywnie: podpisem własnoręcznym albo zostać opatrzony utrwalonym
w postaci elektronicznej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
zaufanym albo podpisem osobistym.
      Usunięcie braku formalnego jest niezbędne z uwagi na możliwość wydania
decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej ze względu na żądanie
udostępnienia informacji przetworzonej, w którym nie wykazano istnienia przesłanek
szczególnie istotnych dla interesu publicznego.
      Na obowiązek organu wystąpienia z niniejszym wezwaniem wskazuje Naczelny
Sąd Administracyjny w orzecznictwie, np. w wyroku z dnia 22 marca 2018 r. (sygn. akt
I OSK 1428/16): „Trzeba podkreślić, że wszystkie przypadki, w których ma dojść do
podjęcia przez organ decyzji administracyjnej (odmowna oraz o umorzeniu
postępowania), bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy
(podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego
brak winien być usuwany w postępowaniu regulowanym w art. 64 § 2 K.p.a. Zgodnie
z art. 16 ust. 2 ustawy, do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje
się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że Kodeks ten
ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii

                                                                                     11
usuwania braków formalnych wniosku o dostęp do informacji publicznej, o ile
zobowiązany    organ   zmierza   do    wydania   takiej   decyzji   (podjęcie   decyzji
administracyjnej w sytuacji niepodpisania wniosku należałoby kwalifikować jako
obarczonej istotną wadą).”


                                                 Z poważaniem

                                  Dyrektor Wydziału Spraw Cudzoziemców
                                               Adam Spyra

                                      /dokument podpisany elektronicznie/




                                                                                    12
