# Wojewoda Małopolski | SC-I.1331.14.2026 | 25.09.2026
# Wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego (7 dni) i uzupełnienia podpisu: skargi na bezczynność i odpowiedzi z art. 100d (wniosek z 18.08.2026) (plik w nazwie nadanej przez urząd: „do wysłania”; egzemplarz doręczony, z podpisem elektronicznym organu).
# źródło tekstu: warstwa tekstowa oryginału
# dokument: https://glos-migranta.eu/dokumenty/malopolski-sc-i-1331-14-2026-2026-09-25-wezwanie.pdf

                                                           Kraków, 25 września 2026 r.

MAŁOPOLSKI
URZĄD WOJEWÓDZKI W KRAKOWIE
WYDZIAŁ SPRAW CUDZOZIEMCÓW




                                                           Znak sprawy:
                                                           SC-I.1331.14.2026


                                                           Pan
                                                           [wnioskodawca]
                                                           Adres e-mail:
                                                           [e-mail wnioskodawcy]




Dotyczy: wniosku o udostępnienie informacji publicznej

Szanowny Panie,

      w dniu 18 sierpnia 2026 r. do Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego
w Krakowie wpłynął Pana wniosek o udostępnienie informacji publicznej (datowany
na 18 sierpnia 2026 r.), złożony w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie
do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, późn. zm.) o treści:
      1. Skargi na bezczynność i przewlekłość. Liczba skarg na bezczynność lub
przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach o udzielenie zezwolenia na pobyt
czasowy, pobyt stały oraz pobyt rezydenta długoterminowego UE, wniesionych
za pośrednictwem Wojewody do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
      2. Powoływanie art. 100d. W ilu odpowiedziach na skargę, o których mowa
w pkt 1, Wojewoda powołał się na art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy
obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa
(zawieszenie biegu terminów, wyłączenie stosowania przepisów o bezczynności) jako
podstawę wniosku o oddalenie skargi.
      3. Wzór pisma. Jeżeli urząd posługuje się wzorem, szablonem albo utrwaloną
formułą odpowiedzi na skargę w tej kategorii spraw - wnoszę o udostępnienie jego
treści. Jeżeli takiego wzoru nie ma, proszę o potwierdzenie tego faktu.

           31-547 Kraków, ul. Przy Rondzie 6 * tel. 12 39 21 152 * fax 12 39 21 354, ePUAP: /ag9300lhke/skrytka
                                 Adres e-Doręczeń: AE:PL-63706-53716-FRDUR-17
                       Zachęcamy do kierowania korespondencji za pośrednictwem eDoręczeń,
                     więcej informacji na stronie internetowej https://www.malopolska.uw.gov.pl
       4. Rozstrzygnięcia sądów. Liczba spraw z pkt 1 zakończonych prawomocnie,
w podziale na: uwzględnienie skargi, oddalenie, odrzucenie, umorzenie. Oraz liczba
orzeczeń, w których sąd wymierzył Wojewodzie grzywnę albo przyznał skarżącemu
sumę pieniężną (art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.), wraz z łączną kwotą.
       5. Ponaglenia. Liczba ponagleń (art. 37 KPA) wniesionych w sprawach z
pkt 1 oraz - osobno - liczba ponagleń przekazanych Szefowi Urzędu do Spraw
Cudzoziemców wraz z aktami sprawy i stanowiskiem organu, zgodnie z art. 37 §
4 KPA. Jeżeli liczby te się różnią, proszę o wskazanie podstawy prawnej
nieprzekazania.
       *Wyjaśnienie do pkt 5:* Urząd do Spraw Cudzoziemców w komunikacie
opublikowanym na gov.pl 6 października 2025 r. („Zawieszenie biegu terminów
załatwiania spraw cudzoziemskich") podaje, że wojewoda „nie będzie przekazywał
do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ponagleń składanych na bezczynność lub
na przewlekłe prowadzenie postępowań". Pytanie zmierza do ustalenia, czy i w jakiej
skali praktyka ta jest stosowana w Państwa urzędzie.
       6. Prośby o przyśpieszenie. Liczba wniosków o przyśpieszenie rozpatrzenia
sprawy (określanych też jako prośby o przyśpieszenie, wnioski w sytuacjach
szczególnych, wnioski humanitarne), które nie są ponagleniami w rozumieniu art. 37
KPA, złożonych w sprawach pobytowych, oraz liczba tych, które załatwiono
pozytywnie. Jeżeli urząd prowadzi taką ścieżkę, proszę o wskazanie podstawy
prawnej, kryteriów rozpatrywania i sposobu ich upublicznienia; jeżeli kryteriów
nie ustalono na piśmie, proszę o potwierdzenie tego faktu.
       Analiza Pańskiego pisma wykazała, że zakres wnioskowanej informacji
obejmuje obowiązek jej przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wojewoda Małopolski
nie dysponuje narzędziem, które umożliwiałoby szybkie ustalenie wnioskowanej
informacji.
       W celu przeanalizowania wniosku należy przeprowadzić podział na dane, które
Urząd już posiada w postaci wypełnionych sprawozdań lub dokumentów, oraz
informacji, których ustalenie wymagałoby podjęcia dodatkowych działań. Sam fakt, że
pewne dane figurują w aktach spraw, korespondencji lub aktach sądowych, nie
oznacza jeszcze, że są one zgromadzone w jednym miejscu, co umożliwiałoby ich
bezpośrednie wyszukanie zgodnie ze wskazanymi we wniosku kryteriami.
                                                                                    2
        Co więcej, łączna liczba wniosków o zezwolenie na pobyt nie obejmuje skarg,
ponagleń czy wniosków o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy. W dodatku w oparciu
o tę liczbę nie można stwierdzić, czy w konkretnej sprawie powołano się na art. 100d
ustawy o pomocy dla obywateli Ukrainy, jak zakończyło się postępowanie sądowe, czy
wyrok jest prawomocny, ani czy nałożono grzywnę lub karę pieniężną.
        W przypadku gdy Urząd nie prowadzi oddzielnych, szczegółowych rejestrów dla
wymienionych kategorii, uzyskanie odpowiedzi w pożądanym formacie będzie
wymagało      przeprowadzenia     analizy    danych   na   podstawie    dokumentacji
poszczególnych spraw. Oznacza to nie tylko konieczność odnalezienia dokumentów,
ale także ich przeanalizowanie, zaklasyfikowanie do odpowiedniej kategorii, ustalenie
daty i sposobu rozstrzygnięcia, a następnie sprawdzenie wyników w celu
wyeliminowania podwójnych wpisów.
    Zakres niezbędnych działań zależy od tego, jakie dane są już zapisane w rejestrach
i   dokumentach. W sytuacji braku gotowego opracowania, określenie informacji
objętych wnioskiem może w szczególności obejmować:
     ustalenia komórek organizacyjnych, rejestrów korespondencji oraz zasobów
     dokumentacji, w których mogą znajdować się skargi, ponaglenia, prośby
     o przyspieszenie i pisma dotyczące postępowań sądowoadministracyjnych;
     wyodrębnienia spraw z lat 2024–2025 oraz okresu od 1 stycznia 2026 r. do dnia
     sporządzenia odpowiedzi;
     przeglądu akt poszczególnych spraw i korespondencji w celu ustalenia,
     czy wniesiono skargę, ponaglenie lub prośbę o przyspieszenie, kiedy pismo
     wpłynęło oraz jak zostało załatwione;
     sprawdzenia, czy skargę przekazano do sądu, czy w odpowiedzi powołano art.
     100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy oraz czy w aktach znajduje się wzór,
     szablon lub powtarzalna formuła odpowiedzi;
     odszukania orzeczeń dotyczących zidentyfikowanych spraw oraz ustalenia
     ich rodzaju, prawomocności i treści rozstrzygnięcia, w tym ewentualnej grzywny
     lub kary pieniężne, a także odczytania i zsumowania zasądzonych kwot;




                                                                                    3
   sprawdzenia, czy ponaglenie zostało przekazane Szefowi Urzędu do Spraw
   Cudzoziemców, czy przekazaniu towarzyszyły akta i stanowisko Organu oraz czy
   różnice wynikają ze sposobu ewidencjonowania tych czynności;
   ustalenia, czy prośby o przyspieszenie są rejestrowane jako odrębna kategoria,
   czy też występują w aktach pod różnymi nazwami lub w zwykłej korespondencji,
   a w razie potrzeby — odszukania i zakwalifikowania takich pism;
   porównania     zebranych     danych,    usunięcia     ewentualnych     powtórzeń,
   przyporządkowania zdarzeń do poszczególnych lat i kategorii oraz sporządzenia
   zestawienia w układzie odpowiadającym wnioskowi.

      Wniosek nie zawiera wyłącznie prośby o podanie jednej ogólnej liczby.
Obejmuje on różne rodzaje działań, które mogą być przedstawione w różnego rodzaju
dokumentach oraz na wielu poziomach postępowania. W celu przygotowania
stosownej odpowiedzi konieczna jest nie tylko ustalenie całkowitej liczby tych działań,
ale także ustalenie wzajemnych relacji między nimi oraz ich podział na odpowiednie
kategorie.
      W odniesieniu do skarg na bezczynność lub przewlekłość samo odnalezienie
korespondencji sądowej może nie wystarczyć do ustalenia wszystkich żądanych
danych. Należałoby zweryfikować, czy skarga dotyczyła sprawy objętej wnioskiem, czy
została wniesiona w okresie wskazanym przez Wnioskodawcę, czy została
przekazana do sądu za pośrednictwem Wojewody oraz czy w danej sprawie wystąpiło
więcej niż jedno pismo lub rozstrzygnięcie. W przypadku braku weryfikacji tych
okoliczności występuje ryzyko zarówno pominięcia niektórych zdarzeń, jak i ich
wielokrotnego uwzględnienia.
      W zakresie powoływania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy
konieczne byłoby ustalenie treści odpowiedzi na poszczególne skargi. Sam fakt
prowadzenia sprawy w okresie obowiązywania tego przepisu nie przesądza,
że przepis został w niej powołany. Należałoby zatem odczytać treść pism
procesowych, rozróżnić powołanie przepisu jako podstawy stanowiska od jego
ewentualnego przytoczenia w innym kontekście, a następnie przyporządkować wynik
do sprawy i okresu.
      Wniosek dotyczący wzoru, szablonu lub ustalonego formatu odpowiedzi
natomiast wymaga rozgraniczenia między formalnie przyjętym wzorem dokumentu

                                                                                     4
a podobieństwami w treści pism opracowanych w poszczególnych przypadkach.
Powtarzanie sformułowań niekoniecznie oznacza istnienie zatwierdzonego szablonu.
Weryfikacja tej części wniosku powinna zatem polegać na ustaleniu, czy taki dokument
został przyjęty lub znajduje się w aktach.
      W przypadku ponagleń z art. 37 Kodeksu Postępowań Administracyjnym
wymaga odrębnego ustalenia dalszy bieg wydarzeń. Należałoby sprawdzić, czy pismo
zostało przekazane organowi wyższego stopnia, czy przekazano je wraz z aktami
i stanowiskiem Organu oraz czy dane o tych czynnościach są ujmowane w jednym
miejscu. Różnica pomiędzy liczbą ponagleń a liczbą przekazań może wynikać z
odmiennych sposobów ewidencjonowania, dlatego nie powinna być przeliczana bez
sprawdzenia oryginalnej dokumentacji.
      Najbardziej złożona może okazać się część dotycząca próśb o przyspieszenie
postępowania. Takie pisma mogą być określane przez wnioskodawców różnymi
nazwami. Ustalenie ich liczby zatem wymaga przeglądu korespondencji i akt,
przeanalizowanie treści poszczególnych pism, odróżnienia próśb o przyspieszenie od
innych pism oraz korespondencji, czy i w jaki sposób zostały rozpatrzone.
      Udzielenie odpowiedzi na wniosek w żądanym kształcie wymagałoby —
w przypadku informacji, których nie obejmują istniejące dane — połączenia informacji
pochodzących z różnych źródeł. W rezultacie nie wystarczyłoby jedynie przekazanie
istniejących dokumentów, lecz konieczna byłaby raczej przygotowanie nowego
zestawienia, w którym każda wskazana sprawa lub postępowanie zostałoby
podzielone według kilku kryteriów: rodzaju postępowania w sprawie pobytu, roku,
rodzaju dokumentu, sposobu rozstrzygnięcia, dalszego przebiegu sprawy oraz
ostatecznego wyniku ewentualnego postępowania sądowego.
      Sporządzenie takiego zestawienia wymagałoby przyjęcia jednolitych zasad
klasyfikacji. Konieczne byłoby ustalenie między innymi, jak traktować przypadki,
w których otrzymano więcej niż jedno ponaglenie, skarga lub prośba; czy jedno
orzeczenie dotyczące kilku zarzutów ujmować jako jedno rozstrzygnięcie; jak
przyporządkować zdarzenie do roku, gdy pismo wpłynęło w jednym roku, a zostało
rozpoznane w kolejnym; oraz jak wykazać sprawy, w których brak jest informacji
o prawomocności lub ostatecznym sposobie zakończenia.
      Nie można przy tym zakładać, że brak danej informacji w jednym systemie
oznacza, iż zdarzenie nie wystąpiło. Dla uzyskania miarodajnego wyniku należałoby
                                                                                  5
sprawdzić, czy informacja nie znajduje się w aktach sprawy, rejestrze korespondencji,
dokumentacji przekazania akt lub w korespondencji z sądem albo organem wyższego
stopnia. W przeciwnym razie zestawienie może nie odpowiadać faktycznemu
zakresowi spraw objętych wnioskiem.
      Organ zwraca uwagę, że kwestie poruszone we wniosku odnoszą się do
działania administracji publicznej i mogą mieć znaczenie dla oceny terminowości
postępowań oraz stosowania przepisów regulujących sytuację cudzoziemców. Sam
przedmiot wniosku nie zwalnia jednak z konieczności zbadania, czy udostępnienie
informacji w szczegółowym, żądanym układzie jest szczególnie istotne dla interesu
publicznego,     jeżeli   przygotowanie   takiego   zestawienia   będzie   wymagało
przetworzenia.
      W szczególności istotne jest ustalenie, czy dane mają umożliwić ocenę
określonego zjawiska o szerszym znaczeniu, sformułowanie wniosków dotyczących
funkcjonowania administracji lub przedstawienie wyników podmiotom, które mogą
wykorzystać je w debacie publicznej, legislacyjnej albo w działaniach kontrolnych.
Znaczenie ma przy tym związek pomiędzy poszczególnymi żądanymi kategoriami
a wskazanym celem — nie zaś samo ogólne stwierdzenie, że jawność działania
organów jest wartością publiczną.
      W celu przedstawienia faktycznego zakresu czynności, które będą konieczne
do opracowania informacji w żądanym przez Pana formacie, poniżej przedstawiono
przybliżony szacunek czasu potrzebnego na wykonanie tych czynności. W aktualnym
zestawieniu liczby wniosków o zezwolenie na pobyt za okres objęty analizą wskazano:
52 280 wniosków w 2024 r., 63 097 w 2025 r. oraz 39 858 od 1 stycznia do 30 czerwca
2026 r. W sumie zarejestrowano zatem 155 235 wniosków. Podana wartość pozwala
oszacować ilość materiału, która wymaga weryfikacji W celu pokazania zakresu
działań można przyjąć, że orientacyjny czas na wstępne sprawdzenie jednej sprawy
wynosi 5 minut. Zgodnie z tym założeniem całkowite przejrzenie 155 235 spraw
wymagałoby około 12 936 godzin pracy, czyli około 1 617 dni roboczych po 8 godzin.
Stanowi to dopiero etap wstępny i nie obejmuje dalszej analizy dokumentów ani
przygotowania zbiorczego zestawienia. W ocenie Organu istotne jest również
odróżnienie czynności technicznych od działań wymagających analizy. Samo
przeszukanie akt, wyszukanie dokumentu czy przepisanie liczby stanowi czynność
techniczna. Natomiast ustalenie, czy dany dokument jest ponagleniem, czy prośbą
                                                                                   6
o przyspieszenie, czy dane pismo dotyczy bezczynności lub przewlekłości, czy
określone orzeczenie odnosi się do właściwej sprawy, czy przepis art. 100d został
faktycznie zastosowany oraz jak zakwalifikować wynik do zestawienia — wymaga
zapoznania się z treścią dokumentu i dokonania oceny.
       W związku z tym przygotowanie tych informacji wymagałoby nie tylko zebrania
danych, ale także ich selekcji, interpretacji w świetle ustalonych kryteriów, porównania
oraz uporządkowania. Dopiero po wykonaniu tych czynności możliwe byłoby
przygotowanie zestawienia odpowiadającego zakresowi żądania.
       We wniosku wskazał Pan, że dane mają służyć ocenie funkcjonowania
administracji, stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy oraz
praktyki rozpoznawania skarg, ponagleń i próśb o przyspieszenie. Organ uwzględnia
te wyjaśnienia. W zakresie, w jakim ustalenie określonych danych będzie jednak
wymagało ich odtworzenia z dokumentacji źródłowej, konieczne jest ustalenie, czy i
w jaki sposób właśnie te dane mają zostać wykorzystane dla realizacji konkretnego
celu publicznego.
       W związku z powyższym, w odniesieniu do tych części wniosku, których
przygotowanie — po sprawdzeniu istniejących rejestrów i dokumentów — okaże się
wymagać przetworzenia informacji, proszę o przedstawienie, w terminie 7 dni od dnia
otrzymania niniejszego pisma, dodatkowych wyjaśnień dotyczących szczególnej
istotności ich udostępnienia dla interesu publicznego. W szczególności proszę
o wskazanie:
  1.   jakie konkretne zagadnienie dotyczące funkcjonowania administracji publicznej
   zamierza Pan zbadać przy wykorzystaniu danych o skargach, ponagleniach,
   prośbach o przyspieszenie, stosowaniu art. 100d oraz rozstrzygnięciach
   sądowych;
  2.   w jaki sposób planuje Pan wykorzystać te dane dla dobra ogółu — przykładowo
   w analizie, opracowaniu, wystąpieniu do instytucji publicznej albo w debacie
   publicznej lub legislacyjnej;
  3.   jakie znaczenie dla wskazanego celu mają poszczególne kategorie danych
   i dlaczego konieczne jest ich zestawienie w szczegółowym podziale wskazanym
   we wniosku.

       Powyższe kwestie mają znaczenie dla oceny, czy w sprawie zachodzi
kwalifikowana przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego, a nie
                                                                              7
wyłącznie ogólna przydatność informacji dla debaty publicznej lub indywidualnej
analizy wnioskodawcy.
       W doktrynie podkreśla się, że pojęcie interesu publicznego jest pojęciem
niedookreślonym, a brak jakichkolwiek wskazań ze strony ustawodawcy powoduje,
że posługiwanie się nim w praktyce jest niezwykle utrudnione. W najprostszym ujęciu
interes   publiczny   to   interes    całego   społeczeństwa    lub   też   interes   wielu
niezindywidualizowanych podmiotów traktowanych wspólnie jako jeden podmiot.
W kluczowym dla rozpatrywanej problematyki orzecznictwie, dotyczącym prawa
dostępu do informacji publicznej, podkreśla się, że interes publiczny istnieje wówczas,
gdy uzyskanie – udostępnienie określonej informacji przetworzonej, może mieć realne
znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej
dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania
zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. (zob. wyrok NSA z dnia
3 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 787/10).

       Warto zauważyć, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 grudnia 2018
r., sygn. akt SK 27/14, wyjaśnił:

       „Zgodnie   z   decyzją       ustawodawcy,   informacja   przetworzona      podlega
udostępnieniu tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu
publicznego. To kryterium jest nieostre i, jak wielokrotnie podkreślał NSA w swoim
orzecznictwie, musi być rozpatrywane przez pryzmat każdej konkretnej sprawy (por.
wyrok NSA z 16 stycznia 2000 r., sygn. akt III SA 2302/00, Lex nr 53606). Nie ulega
jednak wątpliwości, że pojęcie interesu publicznego obejmuje interes ogółu (określonej
wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Jak wskazał NSA w wyroku z 6 lutego
2015 r., sygn. akt I OSK 583/14, Lex nr 1991837, „każde działanie w interesie ogółu
jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest zatem działaniem w interesie
publicznym, a wobec tego działanie «szczególnie istotne» musi charakteryzować się
dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu”. Wyjątkowość tej kwalifikacji
przejawia się w tym, że dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej nie tylko
nie jest wystarczające stwierdzenie, że udostępnienie to uzasadnione jest interesem
publicznym, a nawet że jest ono dla tego interesu istotne, lecz konieczne jest
stwierdzenie, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla
interesu publicznego (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2721/13,
                                                                                 8
Lex nr 1518016). W orzecznictwie NSA wskazuje się, że interes publiczny odnosi się
w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał
publicznych    jako   prawnej     całości,   zwłaszcza       jeżeli   związane       jest   ono
z gospodarowaniem       mieniem    komunalnym         lub   majątkiem       Skarbu    Państwa,
a z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy, aby uzyskanie
informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być
szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator oceny, czy dany wnioskodawca
ma prawo do jej uzyskania (zob. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt
I OSK 1870/10, Lex nr 951999). Działanie wnioskodawcy nie tylko w interesie
indywidualnym, lecz      w    interesie   „ponadindywidualnym”        nie    jest    samoistnie
wystarczające do przyjęcia „szczególnej istotności dla interesu publicznego” takiego
działania.

        Zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje
kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
wynika jednak, że kategoria „szczególnej istotności” dla interesu publicznego kształtuje
prawo    indywidualnego      podmiotu     stojącego    na    zewnątrz       wobec     podmiotu
zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć,
że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie ten,
kto jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne
i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której
przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w sposób
niedostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Nie chodzi przy tym
o jakieś indywidualne cechy określonego podmiotu, zwłaszcza takie, na które nie ma
on żadnego wpływu, lecz chodzi o możliwość realnego i efektywnego zaangażowania
się przez ten podmiot w wykorzystanie dla dobra ogółu informacji publicznej, której
przygotowania się domaga. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom
potencjalnie zainteresowanym uzyskaniem informacji publicznej po to, by ją móc
następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na
podstawowe „niekwalifikowane” realizowanie interesu publicznego. Jak podkreślono
w orzecznictwie NSA, wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej,
o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko,
że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej

                                                                                              9
uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy
funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (zob.
wyroki NSA z: 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; 17 maja 2012 r., sygn. akt
I OSK 416/12, Lex nr 1403137). W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub
pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna
możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia
szczególnego    interesu   publicznego   uzasadniającego    uwzględnienie    wniosku.
Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej
Sejmu, radny lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby
te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania
uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich
organów. Do kategorii podmiotów mających możliwość efektywnego wykorzystania
informacji przetworzonej w celu realizacji szczególnego interesu publicznego zaliczyć
można także jednostki sfery nauki: szkoły wyższe, Polską Akademię Nauk, państwowe
instytuty badawcze, a nawet grupy badawcze czy pojedynczych naukowców – jeżeli
dana informacja wiąże się ściśle z przedmiotem ich badań naukowych wspieranych
przez sferę publiczną np. grantem (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt
I OSK 2721/13).

      Jak przyjął NSA w powołanym już wyroku o sygn. I OSK 583/14, wskazane
wyżej przykłady podmiotów spełniających przesłankę uzyskania dostępu do informacji
publicznej przetworzonej nie oznaczają oczywiście automatycznego wyeliminowania
z katalogu podmiotów uprawnionych do uzyskania takiej informacji innych podmiotów,
które nie pełnią wymienionych wyżej funkcji. Podmioty niepełniące tego rodzaju funkcji
również mogą być w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne
możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania
się domagają, w sytuacji gdy np. występują w określonych procesowych rolach
uczestników    postępowań     dotyczących    tworzenia   lub   kontrolowania    aktów
normatywnych. Nie jest zatem trafne stanowisko ani skarżącego, ani Rzecznika Praw
Obywatelskich w piśmie procesowym z 16 stycznia 2015 r., że rozumienie przesłanki
„szczególnej istotności dla interesu publicznego” przyjęte w orzecznictwie sądów
administracyjnych prowadzi do wniosku, że przepisy ustawy o dostępie do informacji
publicznej nie mają zastosowania do „zwykłych” obywateli. Taki zarzut mógłby

                                                                                   10
zasługiwać na uwzględnienie, gdyby dostęp ogółu obywateli do uzyskiwania
sygnalizowanych wyżej funkcji czy ról procesowych był ograniczony, a ograniczenie to
nie znajdowałoby podstaw w porządku prawnym. Tak jednak nie jest. Prawa wyborcze,
prawo do nauki i badań naukowych czy prawo uczestnictwa w postępowaniach przed
organami państwa przysługują każdemu, kto chce z nich skorzystać i spełnia
wymagania określone w przepisach prawa.”.

      Przed udostępnieniem informacji przetworzonej, zgodnie z utrwalonym
poglądem prezentowanym przez Trybunał Konstytucyjny i sądy administracyjne,
należy wykazać, że udostępnienie informacji, której domaga, się wnioskodawca, jest
szczególnie istotne dla interesu publicznego. Powinność wykazania szczególnie
istotnego interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku
o udzielenie informacji przetworzonej (w myśl zasady koniecznego współdziałania
organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób). Trudno
bowiem wymagać od organu, aby domyślił się intencji wnioskodawcy, w szczególności
co do możliwości wykorzystania przez wnioskodawcę żądanej informacji publicznej.
Analizy ww. ustawowej przesłanki organ dokonuje na gruncie stanu faktycznego
konkretnej sprawy, bowiem prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej
ma jedynie ten, kto jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje
indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji
publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra
ogółu w sposób niedostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Nie chodzi
przy tym o jakieś indywidualne cechy określonego podmiotu, zwłaszcza takie, na które
nie ma on żadnego wpływu, lecz chodzi o możliwość realnego i efektywnego
zaangażowania się przez ten podmiot w wykorzystanie dla dobra ogółu informacji
publicznej, której żąda.

      Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje
uprawnienia do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to
szczególnie istotne dla interesu publicznego.

      W związku z powyższym, wzywam Pana do wykazania w terminie 7 dni od
dnia otrzymania niniejszej korespondencji przesłanki szczególnie istotnego
interesu   publicznego, uzasadniającej    sporządzenie   informacji   o   charakterze

                                                                                  11
przetworzonym. Biorąc pod uwagę powszechną opinię wyrażaną przez sądy
administracyjne    dla    właściwego     rozstrzygnięcia    wniosku     wymagającego
przetworzenia informacji publicznej, podmiot zobowiązany powinien wezwać
wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, by
dokonywać wnioskowanego przetworzenia.
      W związku z powyższym proszę o końcowe, syntetyczne wyjaśnienie, dlaczego
udostępnienie informacji, których przygotowanie wymaga przetworzenia, jest – w Pana
ocenie – nie tylko przydatne dla interesu publicznego, lecz szczególnie istotne dla tego
interesu.

      W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 64 § 2 w zw. z art. 14 § 1d
w zw. z art. 14 § 1a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), wzywam do uzupełnienia braku
formalnego wniosku poprzez przesłanie podpisanego wniosku lub uzupełnienie
wniosku o podpis w nieprzekraczalnym terminie 7 dni od otrzymania niniejszego
pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dokument powinien być
podpisany alternatywnie: podpisem własnoręcznym albo zostać opatrzony utrwalonym
w postaci elektronicznej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
zaufanym albo podpisem osobistym.
      Usunięcie braku formalnego jest niezbędne z uwagi na możliwość wydania
decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej ze względu na żądanie
udostępnienia informacji przetworzonej, w którym nie wykazano istnienia przesłanek
szczególnie istotnych dla interesu publicznego.
      Na obowiązek organu wystąpienia z niniejszym wezwaniem wskazuje Naczelny
Sąd Administracyjny w orzecznictwie, np. w wyroku z dnia 22 marca 2018 r. (sygn. akt
I OSK 1428/16): „Trzeba podkreślić, że wszystkie przypadki, w których ma dojść do
podjęcia przez organ decyzji administracyjnej (odmowna oraz o umorzeniu
postępowania), bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy
(podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego
brak winien być usuwany w postępowaniu regulowanym w art. 64 § 2 K.p.a. Zgodnie
z art. 16 ust. 2 ustawy, do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje
się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że Kodeks ten
ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii

                                                                                     12
usuwania braków formalnych wniosku o dostęp do informacji publicznej, o ile
zobowiązany    organ   zmierza   do    wydania   takiej   decyzji   (podjęcie   decyzji
administracyjnej w sytuacji niepodpisania wniosku należałoby kwalifikować jako
obarczonej istotną wadą).”


                                                 Z poważaniem

                                  Dyrektor Wydziału Spraw Cudzoziemców
                                               Adam Spyra

                                      /dokument podpisany elektronicznie/




                                                                                    13
