# Wojewoda Podlaski | OB-II.1331.17.2026.PT | 10.09.2026
# Decyzja odmowna: kopie czterech pism UdSC jako informacja przetworzona („tysiące pism”)
# źródło tekstu: warstwa tekstowa oryginału
# dokument: https://glos-migranta.eu/dokumenty/podlaski-ob-ii-1331-17-2026-pt-2026-09-10-decyzja.pdf

Białystok, 10 września 2026 r.


WOJEWODA PODLASKI
15-213 Białystok, ul. Mickiewicza 3

OB-II.1331.17.2026.PT

[wnioskodawca]
[ADE wnioskodawcy]


                                    DECYZJA

       Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6
września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902),
art. 104 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), po rozpoznaniu wniosku Pana [wnioskodawca] dnia 12 sierpnia 2026 r.


                                     orzekam

o odmowie udostępnienia przetworzonej informacji publicznej dotyczącej kopii pism,
wytycznych, komunikatów lub pism okólnych Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców
albo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, dotyczących stosowania art. 100c
lub art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, które wpłynęły do Urzędu w
latach 2022-2026.


                                  UZASADNIENIE

        Pan [wnioskodawca] wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2026 r. zwrócił się
do Wojewody Podlaskiego o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001
r. o dostępie do informacji publicznej, zwanej dalej „ustawą”, informacji w zakresie:
1. Pism Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców skierowanych do wydziału
właściwego do spraw cudzoziemców tutejszego Urzędu, dotyczących stosowania art.
100c lub art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w
związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa albo postępowania z
ponagleniami wnoszonymi w sprawach legalizacji pobytu - w szczególności pism o
znakach DPM.0738.29.2022, DPM.0738.49.2022, DPM.0738.77.2022 oraz
DPM.0738.81.2022, o ile znajdują się w posiadaniu Urzędu;
2. Innych pism, wytycznych, instrukcji, komunikatów lub pism okólnych organu
nadrzędnego dotyczących tego samego przedmiotu, wydanych w latach 2022-2026,
jeżeli takie do Urzędu wpłynęły;
3. Wewnętrznych dokumentów Urzędu (instrukcji, zarządzeń, wytycznych, procedur,
wzorów pism) określających sposób postępowania z ponagleniami wnoszonymi w
sprawach o udzielenie zezwolenia na pobyt, jeżeli takie zostały wydane;
        Pismem z dnia 28 sierpnia 2026 r. znak: OB-II.1331.16.2026.PT Wojewoda
Podlaski, poinformował wnioskodawcę, że nie posiada opracowanych procedur,
instrukcji, zarządzeń, wytycznych oraz przedstawił stanowisko, że pozostała część
żądanej informacja jest informacją przetworzoną, a zatem, stosownie do art. 3 ust. 1
pkt. 1 ustawy, przesłanką obligatoryjną umożliwiającą jej udzielenie jest wykazanie,
że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W
powyższym piśmie zobligowano wnioskodawcę do wykazania w ustawowym terminie
14 dni - tegoż interesu oraz, stosownie do treści art. 13 ust. 1 i 2 ww. ustawy,
przedłużono termin załatwienia wniosku do dnia 12 października 2026 r.
       Dnia 1 września 2026 roku do Organu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy, w
której stwierdza, że informacja jest ważna dla dużego kręgu odbiorców, jak również,
że opracowane przez Urzędy Wojewódzkiego pytania Wnioskodawca przekazuje
parlamentarzystom. Podkreślenia wymaga fakt, że wnioskodawca dokładnie takie
same przesłanki przywołał w poprzednim wniosku o udostępnienie informacji
publicznej.

  W zaistniałym stanie faktycznym, przedstawiam następujące uzasadnienie.

    Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach
publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega
udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Art. 6 ust. 1 ww. ustawy
wskazuje, które z informacji publicznych podlegają udostępnieniu.
       Przyjmuje się, że za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość
wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty
sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy
publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez
wskazane podmioty lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi zatem
treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych
i wytworzonych przez wskazany podmiot, ale również treść dokumentów, których
podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań publicznych (por.
wyrok NSA z dnia 18 listopada 2013 r. I OSK 1558/13).
    Rozpoznając przedmiotowy wniosek z dnia 27 sierpnia 2026 r. w pierwszej
kolejności należy stwierdzić, że informacja, której udzielenia domaga się [wnioskodawca] jest informacją publiczną. Jednakże, Wojewoda Podlaski, w
przeciwieństwie do innych Wojewodów, nie posiada systemów dziedzinowych, z
których byłby w stanie niezwłocznie pozyskać żądane informacje. W przypadku
Wojewody Podlaskiego wniosek o udostępnienie wszystkich wytycznych, procedur
oraz pism Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wiąże się z koniecznością
przeglądania tysięcy papierowych dokumentów. Co więcej, pisma te nie zostały
wytworzone w Organie, a w jednostce nadrzędnej.
       Jednocześnie zachodzi konieczność zaakcentowania, że we właściwej
komórce organizacyjnej Podlaskiego Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku nie są
prowadzone żadne statystyki, zestawienia, analizy, procedury, czy rejestry, które
pozwalałyby na jej bezpośrednie udostępnienie.
       Udostępnienie tak sprecyzowanego zakresu informacji publicznej wymaga
zweryfikowania tysięcy pism sporządzonych przez organy wyższego stopnia,
a następnie ręczne kopiowanie każdego z pism i ich udostępnienie we wskazanej
formie. Przygotowanie żądanych informacji wymaga oddelegowania pracowników
merytorycznych, co w konsekwencji spowoduje zaniechanie realizacji przez Oddział
bieżących spraw. Wszystkie działania organu skupiać się będą nie na
funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach
związanych z udzielaniem informacji publicznej.
        Powyższe ustalenia bezpośrednio korespondują z brzmieniem treści art. 3 ust.
1 pkt. 1 ww. ustawy, w myśl którego prawo do informacji publicznej obejmuje
uprawnienia m.in. do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji
przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu
publicznego.
        Z ukształtowanego w tym zakresie orzecznictwa wynika, że informacja
przetworzona to informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy
użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych,
w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego
wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie"
dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja
przetworzona w chwili złożenia wniosku de facto nie istnieje (por. wyrok NSA z dnia
26 stycznia 2017 r., I OSK 2124/16, wyrok NSA z dnia 6 września 2016 r., I OSK
293/15).
        Przygotowanie żądanej informacji wymaga podjęcia przez organ działań
organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok
działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu
zadań. Informacja wytworzona w taki sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji
prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację
przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał
w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok NSA
z dnia 28 października 2016 r., I OSK 1656/15, wyrok NSA z dnia 6 września 2016 r.,
I OSK 660/16).
        Ograniczenie wprowadzone przepisem treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy
o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej
przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się
będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na
czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5
września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13).
        Udzielenie informacji przetworzonej, skorelowane jest z potrzebą istnienia
przesłanki interesu publicznego. Pojęcie „interes publiczny” odnosi się w swej istocie
do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako
pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem pewnej podstawowej struktury
państwa. W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny
istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z
punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby
działanie jego organów (wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2017 r., I OSK 2359/16).
        Prawo zatem do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki
wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje
indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji
publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra
ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji
publicznej. Uzyskanie informacji przetworzonej musi mieć znaczenie z punktu
widzenia funkcjonowania państwa. Brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym
upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji
publicznej istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany
stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku.
        Nie budzi wątpliwości organu, że konieczność uruchomienia tego
szczególnego postępowania zachodzi w niniejszej sprawie z uwagi na wskazane
wyżej przesłanki. Wykazany przez wnioskodawcę interes nie uzasadnia użycia przez
organ znacznych środków osobowych i technicznych w celu wytworzenia informacji
określonej przez wnioskodawcę. Wnioskodawca żądający informacji publicznej
przetworzonej dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla
dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną
możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów
administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Samo wskazanie, że
Wnioskodawca przekazuje uzyskane dane do odpowiednich instytucji, w tym, do
parlamentarzystów, nie sprawia, że są one realnie wykorzystywane. Zaznaczenia
wymaga, że posłowie na Sejm są uprawnieni do pozyskiwania przetworzonych
informacji publicznych, właśnie ze względu na możliwość realnego wykorzystania i w
razie konieczności pozyskania takich danych, mogliby tego dokonać osobiście. W
doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego
udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania
uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu
publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku (Wyrok NSA z dnia 27 stycznia
2011 r., I OSK 1870/10). Przykładem takiego podmiotu może być właśnie poseł
zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny lub też minister nadzorujący
działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają
rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu
usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów.
       Wnioskodawca dla wykazania, w jakim zakresie udzielenie informacji
publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego powinien
wyjaśnić, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego
interesu lub poprawy funkcjonowaniu organów administracji publicznej (por. wyrok
NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., I OSK 1768/10).
       Z taką też informacją publiczną mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie,
co usprawiedliwiało żądanie od wnioskodawcy wykazania interesu publicznego
uzasadniającego jej udostępnienie. Wnioskodawca musiał więc wykazać,
że informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą wyłącznie jego interesu, że działa
on w interesie publicznym, a sprawa o której chce zostać poinformowany ma
szczególne znaczenie dla funkcjonowania państwa.
       Wnioskodawca podniósł jedynie, że informacja jest ważna dla dużego kręgu
odbiorców, jak również, że opracowane przez Urzędy Wojewódzkiego pytania
Wnioskodawca przekazuje parlamentarzystom. Nie wskazał jednak w jaki sposób
zamierza je realnie wykorzystać, aby miały faktyczny wpływ na funkcjonowanie
państwa. Zdaniem Organu Wnioskodawca nie ma realnej możliwości wykorzystania
uzyskanej informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich
organów.

      Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji decyzji.

Stosownie do art. 16 ust. 2 pkt. 2 ustawy, zgodnie z którym uzasadnienie decyzji
o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób,
które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, wskazać
należy, iż w niniejszym postępowaniu stanowisko zajęły:
Adrian Aniśkiewicz – Zastępca Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i
Cudzoziemców
Paulina Tyszka – Zastępca Kierownika Oddziału ds. Spraw Cudzoziemców
i Rejestracji Zaproszeń w Wydziale Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców
      Od decyzji niniejszej przysługuje stronom prawo złożenia odwołania do
Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, za pośrednictwem Wojewody
Podlaskiego, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
      W trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się
prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który
wydał decyzję. Z dniem doręczenia organowi administracji publicznej
oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze
stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna.


Z up. WOJEWODY PODLASKIEGO

Adrian Aniśkiewicz
Zastępca Dyrektora Wydziału
Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców
